آموزش روانشناسی و رفتار کودکان

اگر کودک در مکان های عمومی شیطنت کند چه کنیم ؟

کودکان شلوغ را هیجا نمی توان برد! اگرچه ممکن است اینگونه کودکان در منزل رفتار خوبی داشته باشند ولی در مکان های عمومی به شیطان کوچکی تبدیل می شوند که امان از شما می برند و نمی گذارند به کارتان برسید .معمولا مشکل این گونه کودکان این است آموخته اند که تنبیه رفتار نادرست در خارج از منزل با تنبیه همان کار درمنزل تفاوت دارد و حتی ممکن است و حتی ممکن است در خارج از خانه از تنبیه و پی آمد خبری نباشد،علت این امر هم واضح است.ممکن است شما ترجیح دهید که در جمع کودک را تنبیه نکنید یا اینکه به او بگویید تنبیه خواهد شد ولی زمان این تنبیه خیلی دور باشد.

به عنوان گام آغازین، از خود بپرسید آیا شما در منزل کودک را واقعا تحت کنترل دارید؟ اگر چنین است، بسیار عالی است! بنابراین به خواندن این بخش ادامه دهید  ولی اگر فکر می کنید این مشکل در منزل هم وجود دارد ابتدا فصل ۲ را بخوانید تا بر  این مشکل غلبه کنید. در اینجا راه هایی پیشنهاد شده است که به شما کمک می کند وقتی با کودک به بیرون از منزل می روید اوقات دلچسب تری داشته باشید.

بیش از حد توقع نداشته باشید

بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

از یک کودک سه ساله توقع نداشته باشید که یک ساعت صبورانه در صف یک رستوران منتظر بماند بی آنکه وسیله ای برا سرگرم کردن داشته باشد.حتی به مخیله تان راه ندهید که کودک کودک دو ساله بتواند یک سخنرانی را تحمل کند.از خود بپرسید آیا درست است که کودک را هر روز با خود به خرید ببریم؟

۱.درباره کارتان بیندیشید.کودک را در وضعیتی قرار ندهید که نتواند تحمل کند.برای کودک توضیح دهید قرار است کجا بروید چه بکنید و این کار قرار است چه قدر طول بکشد.بکوشید هرطور که امکان دارد بیرون رفتن از خانه را برای کودک لذتبخش کنید.

۲.رفتارمثبت را تحسین کنید.اغلب والدین در مورد زمان هایی که کودکشان  رفتار خوبی دارند حرفی نمی زنند و فقط زمان هایی که کودک دردسر ایجاد می کند را می بینند .به یاد داشته باشید که باید حواستان به زمان هایی که کودک سزاوار تحسین است باشد و در این زمان ها بی درنگ کودک را تحسین کنید.برای نمونه به سوزان بگویید که در منزل عمع رفتار خیلی خوبی داشته.ازاو برای آنکه در صف صندوق سوپر مارکت آرام در انتظار ایستاده تشکر کنید.

از ایجاد دردسر پیشگیری کنید

کمی پیشگیری می تواند جلوی ایجاد بسیاری ازمشکلات را بگیرد.

۱.از پیش برنامه ریزی کنید یک اسباب بازی یا یک وسیله سرگرم کننده همراه داشته باشید تا در صورت لزوم آن را به کودک بدهید.می توانید از کودک بخواهید یکی از اسباب بازی هایش را که دوست دارد به دایی محمد نشان بدهد با خود بیاورد.

۲.کودک را از برنامه آگاه کنید.برای کودک توضیح دهید که به کجا می روید و قرار است چه کاری کنید.بگذارید او بداند باید انتظار چه چیزی را بکشد.

۳.توقعات خود را  به کودک بگویید.کودک  را به روشنی از توقعات خود آگاه سازید و کاملا واضح به او بگویید که چه باید بکند.همچنین او را از پی آمدهای عدم همکاریش آگاه سازید.

۴.از دیگران کمک بگیرید.گاهی نزدیکان شما باعث تشدید نا آرامی کودذک شما می شوند.با آنها صحبت کنید مثلا به پدرتان بگویید:جک از بودن با شمال لذت می برد ولی شما او را به هوا پرتاب می کنید و نمی دانید که وقتی با من تنها می شودچقدر اذیت می کند.لطفا از این به بعد با او بازی های آرام تری بکنید.

۵.اگر می خواهید برای مدتی از کحودکتان دور شوید برنامه ای را پایه گذاری کنید مثلا اگر قرار است کودکتان در منزل مادربزرگش بماند قوانین را برای او بازگو کنید.جری من به مادر بزرگ گفته ام که تو می توانی تا ساعت هفت بازی کنی.بعد از اون باید برای خواب آماده بشی و بعد از اینکه مادربزرگت برات قصه خوند بخوابی.اگر مالدر بزرگ از تو راضی باشد صبح می تونی برنامه کودک را ببینی.

پی گیر باشید

نباید رفتارهای کودک را بدون پی آمد بگذارید چه مثبت باشد چه منفی.در مکان های عمومی هم باید از این قانون تبعیت کنید.البته شما می توانهید پچی آمد را برای مکان های عمومی انتخاب کنید که اجرای آن واقعا ممکن باشد.هدف نهایی شما این است که با یک حرکت کوچک و با یک نجوا به کودک بفهمانید که کار بدی کرده و باید منتظر پی آمد آن باشد.گاهی یک نگاه هم می تواند پیام شما  را به کودک برساند ولی تا رسیدن به این هدف می توانید از کمک های زیر بهره بگیرید:

۱.از اخراج موقت استفاده کنید.اگر برای شام به رستوران رفته اید و هرچه به کودک می گویید چنگالت را پرت نکن او توجه نمی کند به او اخطار دهی که اگر به این کارت ادامه دهی باید بری و داخل ماشین بشینی.ودر صورت لزوم او را از جایش بلند کنید و از رستوران خارج کنید حتی اگر در راه جیغ کشیدالبته شما شرمنده خواهید شد ولی بدانید که اگر همین حالا واکنش نشان بدهید در آینده مشکلات کمتری خواهید داشت.در ماشین به او بگویید هر وقت آروم شدی و دیدی که می توانهی جیغ نکشی بگو که با هم برگردیم سر میز شام.

قاطع باشید و تردید نکنید.ممکن است بیندیشید که آیا این کار فایده ای هم دارد ولی بدانید که اگر درست عمل کنید دفعه ی بعد ممکن است با یک اشاره ی کوچک:باید بریم تو ماشین؟ بتوانید کودک را ساکت کنید.

۲.به عنوان پی آمد رفتار بد در مکان های عمومی اجازه ی یکی از کارهایی دکه کودک دوست دارد را از او بگیرید و سر حرف خود بمانید .هیچ گاه کودک را به چیزی که نمی توانید به آن عمل کنید تحدید نکنید.اگر تولد پدر بزرگ است و شما چندین مهمان دعوت کرده اید  و کودک در لباس پوشیدن همکاری نمی کند و لجبازی می کند او را تهدید نکنید که اصلا مهمانی را بهم می زنم چون این کاری نیست که شما بتوانید انجام دهید و لزومی هم ندارد.

یک برنامه آموزشی طرح ریزی کنید

اگر بدرفتاری در جمع تبدیل به یک مسئله دائمی شد از دوست یا فامیل کمک بخواهید و یک برنامه آموزشی طراحی کنید.قبل از اینکه منزل را ترک کنید به کودک توقعات خود را به روشنی بگویید و برای او توضیح دهید که پی آمد عمل نکردن به توقعات شما چیست؟همچنین به او بگویید اگر خوب عمل کند شما چگونه به او پاداش می دهید.

در اینجا یک برنامه فرضی آمده است:

روز اول به منزل عمه بروید تا باهم دسر بخورید.اگر کودک بدرفتاری کرد به او اخطار بدهید و اگر ادامه پیدا کرد دست او را بگیرید و منزل عمه را ترک کنید و به منزل خود برگردید  برای کودک توضیح دهید که چرا چنین کردین سپس به پرستار کودک که قبلا به او گفته اید که منتظر تماس شما باشد تلفن کنید و از او بخواهید به منزل شما بیاید.کودک را به او بسپارید و به مهمانی منزل عمه برگردید .

روز دوم به منزل مادر بزرگ بروید(یا مکان دیگری که کودک واقعا دوست دارد)ولی کودک را با خود نبرید.بار دیگر او باید همراه پرستارش در منزل بماند برای او توضیح دهید که چرا چنین می کنید.به او بگویید اگر می خواهد باز با شما بیرون بیاید باید به شما ثابت کند که می تواند رفتار خوبی داشته باشد.

روز سوم دوباره امتحان کنید.کودک را به جایی که دوست دارد ببرید و از قبل توقعات خود را واضح برای او توضیح دهید و اگر  رفتار بدی باز دوباره انجام دهید او را به خانه باز می گردانید و به دست پرستار می سپارید.اگر کودک همکاری داشت و رفتار خوبی داشت  او را تحسین کنید و اجازه دهید جای دیگری برای رفتن انتخاب کند تا در فرصت مناسب او را به آنجا ببرید .(در صورتی که کودک پرستار نداشت برادر و یا خواهرش می تواند نقش پرستار را ایفا کنند).

بهترین فوق تخصص کودکان

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

0 نظر

پاسخ دهید

Want to join the discussion?
حس پشتیبانی حرفه ای!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *