افتادگی مچ پا

منظور از افتادگی مچ پا چیست ؟

افتادگی مچ پا عارضه ای است که ممکن است به دنبال انواع مختلفی از بیماری ها و یا آسیب ها ایجاد شود و وجه اشتراک تمام این بیماری ها و آسیب ها ، تخریب دائمی ویا موقت عصب پرونئال و در نتیجه فلج و یا ضعف عضلات پلنتار فلکسور پا است که منجر به ناتوانی فرد در بالا آوردن پنجه پا می شود . این ناتوانی الگوی طبیعی راه رفتن بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد و بیمار مجبور است برای جلوگیری از زمین خوردن به دلیل کشیده شدن پنجه پا بر روی زمین ، پای خود را از زانو خم کرده و بالا بیاورد . در نتیجه راه رفتن برای بیمار سخت تر شده و انرژی بیش تری مصرف می کند بنابراین چنین مشکلی برای افراد به شدت محدود کننده خواهد بود .

بنابراین افتادگی مچ پا در پی بیماریها و آسیب های زیر ممکن است رخ دهد :

به دنبال ضربه در ناحیه زانو یا بخش های انتهایی ستون فقرات ، ضمن عمل جراحی تعویض مفصل ران ، زانو و یا هرنوع عمل جراحی دیگر در ناحیه زانو و یا در اثر ورم بعد از عمل ، فشار های تدریجی ناشی از گچ پا ، شکستگی سر استخوان فیبولا ، در افرادی که به مدت طولانی سر پا می نشینند مثل دروگر ها و یا افرادی که به مدت طولانی چهار زانو می نشینند ، در نتیجه تخریب اعصاب محیطی یا همان نوروپاتی ها که در بیماران دیابتی یا بیماران مبتلا به شارکوماری توث دیده می شود ، آسیب ریشه عصب در نخاع ، در پی زایمان ، در نتیجه برخی بیماری های عصبی عضلانی مانند دیستروفی عضلانی ، فلج اطفال و یا در نتیجه برخی بیماری های مغزی و نخاعی مانند سکته مغزی ، فلج مغزی ویا ام اس افتادگی مچ پا ممکن است رخ دهد .

روش تشخیص افتادگی مچ پا چیست ؟

افتادگی مچ پا اغلب در طول معاینه فیزیکی تشخیص داده می شود. پزشک به شیوه راه رفتن فرد نگاه کرده عضلات پا را معاینه خواهد نمود. در برخی موارد، ممکن است به آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سونوگرافی یا توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) نیاز باشد. ممکن است برای کمک به مشخص کردن محل آسیب دیدگی عصب دچار آسیب دیدگی، آزمایش های هدایت عصبی به فرد توصیه شوند .

ممکن است در همان حال الکترومیوگرافی انجام شود. در الکترومیوگرافی الکترودهایی به درون رشته های عضله فرستاده می شوند تا فعالیت الکتریکی عضلات را ثبت کنند .

درمان و یا کنترل افتادگی مچ پا :

بهبودی افتادگی مچ پا به علت و مدت ابتلا به آن بستگی دارد . ممکن است افتادگی موقت باشد که در این صورت با مراجعه به موقع بیمار بدون باقی گذاشتن هیچ گونه کوتاهی در تاندون ها بعد از مدتی به طورکامل بهبود خواهد یافت .

ایجاد تغییرات کوچک در خانه مانند مرتب کردن بهم ریختگی ها و استفاده از فرش ها و پادری هایی که روی زمین حرکت نمی کنند می تواند به جلوگیری از افتادن فرد کمک کند. اقداماتی هم وجود دارند که فرد می تواند برای کمک به ثبات بخشی به پا و بهبود توانایی راه رفتن خود آن ها را در پیش بگیرد. البته در صورتی که افتادگی موقت باشد معمولا نیاز به جراحی نیست . این اقدامات عبارتند از :

۱ –فیزیوتراپی : به منظور تقویت عضلات پا، مچ پا و ساق پا.

۲ – پوشیدن ارتز پا- مچ پا به منظور نگاه داشتن پا در وضعیت نرمال.

۳ – تحریک الکتریکی عصب – در موارد خاص می تواند به بلند کردن پا کمک کند.

۴ – درموارد شدید یا بلند مدت ممکن است انجام عمل جراحی برای جوش دادن استخوان های پا صورت گیرد .

برخی از این درمان ها در ذیل به طور مفصل توضیح داده شده است :

درمان ارتزی

 

کفش طبی نه تنها مانع از کشیده شدن پنجه پا روی زمین در هنگام راه رفتن شده بلکه از پیچ خوردگی های ناخواسته مچ پا که معمولا در این بیماران دیده می شود جلوگیری کرده و مانع ایجاد آسیب بیش تر می شوند .

روش تحریک الکتریکی عصب :

دو تکه چسب (الکترود) روی پوست قرار می گیرند؛ یکی نزدیک عصب عضله و دیگری روی مرکز عضله. سرپوش ها الکترودها را به یک محرک وصل می کنند؛ محرکی که با باطری کار می کند و به اندازه یک بسته کارت است که روی کمربند نصب یا در جیب گذاشته می شود

محرک پالس هایی الکتریکی تولید می کند که اعصاب را به منقبض کردن (کوتاه کردن) عضلات مبتلا تحرک می کنند. محرک از طریق یک سنسور که در کفش قرار می گیرد شروع به کار می کند و هر زمان که پاشنه پا به هنگام راه رفتن از زمین بلند می شود فعال می شود .

اگر پزشک متخصص تایید نماید که استفاده از یک وسیله تحریک الکتریکی برای فرد سودمند است، بیمار را برای ارزیابی به یک جراح ارتوپد پا و مچ پا ارجاع می دهند. سپس ممکن است فرد برای امتحان کردن وسیله تحریک الکتریکی و ارزیابی مناسب بودن آن به یک واحد تخصصی ارجاع داده شود .

استفاده از تحریک الکتریکی برای درمان افرادی که افتادگی مچ پای آن ها بر اثر آسیب وارده به مغز و نخاع بوجود آمده است توصیه می شود .

جراحی

در صورتی که فرد دچار نوعی از افتادگی مچ پا باشد که به خاطر فلج عضلانی باعث فقدان دائمی حرکت شده است، ممکن است عمل جراحی یک گزینه پیش رو باشد .

در پلی کلینیک فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان مهر با وجود فوق تخصص مغز واعصاب ، ارتوپدی ، کاردرمانی جسمی ، فیزیوتراپی و ارتوپدی فنی میتوان کمک قابل توجهی به این بیماران نمود .

0 نظر

پاسخ دهید

Want to join the discussion?
حس پشتیبانی حرفه ای!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *