علائم سندروم کودک تکان خورده

سندروم کودک تکان خورده

سندروم کودکتکان خورده چیست؟

سندروم کودک تکان خورده را می توان یک آسیب مغزی جدی در کودکان معرفی کرد. این سندروم زمانی که کودک تحت تاثیر تکان های شدید قرار می گیرد رخ می دهد. لازم نیست مدت زمان این تکان ها زیاد باشد گاهی امکان دارد چند ثانیه تکان شدید باعث شود که کودک دچار سندروم کودک تکان خورده شود. همین چند ثانیه می تواند آسیب های جبران ناپذیری را به ساختار مغز کودک وارد کند و آثار این آسیب ها می تواند در خردسالی و بزرگسالی شدت بیشتری پیدا کند.

آشنایی با سندروم کودک تکان خورده

سندروم کودک تکان خورده

این سندروم اغلب در نوزادان زیر ۲ سال شایع می باشد اما به دلیل متفاوت بودن مراحل رشد برای هر کودک احتمال ابتلا به سندروم کودک تکان خورده تا سن ۵ سالگی هم وجود دارد. مهم ترین دوران و بازه سنی که احتمال ابتلا نوزاد به این سندروم بیشتر می باشد، در بازه ۶ تا ۸ ماهگی بوده. حرکاتی مثل بالا انداخت نوزاد، تکان های شدید موقع خواباندن کودک یا برخورد شدید از عوامل مهم ابتلا نوزادان به سندروم کودک تکان خورده می باشد.

علت ابتلا به سندروم کودک تکان خورده

شاید برای شما این سوال پیش بیاید که چرا تکان های شدید حتی شده برای مدت زمان کوتاه همچین آثاری را بر روی مغز نوزاد شما بگذارد؟ برای پاسخ به این سوال لازم است بدانید که مغز نوزادان نرم می باشد و جمجه هنوز به طور کامل استخوانی و مستحکم نشده است و از طرفی عضلات گردن نوزاد توان تحمل و کنترل تکان های شدید به ناحیه سر و گردن را ندارد. به همین دلیل این تکان مستقیما به مغز نوزاد منتقل می شود و آسیب های جبران ناپذیری را به مغز نوزاد که هنوز به طور کامل شکل نگزفته است وارد میکند.

علائم سندروم کودک تکان خورده

این سندروم علائم و نشانه های متفاوتی دارد اما شایع ترین علائم این سندروم به شرح زیر می باشد:

  • کبودی یا رنگ پریدگی صورت
  • گریه های بی دلیل و بی قراری
  • استفراغ زیاد
  • تشنج
  • ناتوانی در خوردن
  • خواب طولانی (بیش از حد استاندارد)
  • فلج شدم اندام مختلف حرکتی
  • بروز مشکلاتی در تنفس نوزاد
  • به کما رفتن
علائم شایع سندروم کودک تکان خورده

علائم سندروم کودک تکان خورده

البته لازم به ذکر است که در مواردی نوزاد مبتلا به سندروم کودک تکان خورده بوده اما هیچ یک از علائم بالا را نشان نداده است. گاهی ممکن است این علائم در ظاهر جسم کودک بروز نداشته باشد و این سندروم به صورت خونریزی  در مغزو چشم،آسیب به ستون فقرات و نخاع و یا شکستی استخوان های داخلی مانند استخوان دنده و … باشد. در بعضی از موارد هم نوزاد هیچ یک از این علائم را بروز نمیدهد حتی نشانه های درونی را و به ظاهر کودک وضعیت مطلوبی دارد اما به مرور زمان علائم آسیب به مغز در سنین بالاتر نمایان می شود.

اختلالات ناشی از سندروم کودک تکان خورده

این سندروم علاوه بر اینکه خود به عنوان یکی بیماری و آسیب مغزی شناسایی می شود اما می تواند مشکلات و بیماری های متعددی را در آینده برای نوزاد ایجاد کند:

  • نابینایی (این نابینایی به صورت یک روند بروز می کند و منجر به نابینایی صد در صد یک چشم یا هر دو چشم می شود)
  • اختلال در رشد و قدرت یادگیری ( این بیماری بعد از سن ۵ سالگی مشهود تر می شود و تفاوت های رفتاری برای کودک با بقیه همسالان خود ایجاد می کند)
  • ناتوانی ذهنی ( علائم ناتوانی ذهنی در سنین نوزادی هم قابل مشاهده می باشد از رفتار های نوزاد می توان به بروز این بیماری پی برد)
  • ابتلا به صرع و تشنج ( گاهی اوقات سندروم کودک تکان خورده هیچ علائم و عوارضی ندارد و به صورت ناگهانی در سنین بزرگسالی به صورت صرع و یا تشنج بروز می کند.)
  • فلج مغزی

درمان سندروم کودک تکان خورده

برای درمان این بیماری اولین نکته ای که اهمیت بسیار بالایی دارد این است که در همان لحظه اتفاق سریعا به یک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه کنید. زیرا این مراجعه باعث می شود که میزان آسیب توسط بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان به صورت دقیق بررسی شود و روند درمان شروع شود. پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان با بررسی واکنش های کودک به تست های حرکتی و عصبی، عکس MRI از جمجه و دیگر روش ها به بررسی میزان آسیب وارد شده به مغز و دیگر اندام نوزاد می پردازد.

مراجعه به پزشک متخصص

درمان سندروم کودک تکان خورده

اگر در همان لحظه به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه نکنید تنها راه درمان این سندروم در خردسالی و بزرگسالی می باشد که با توجه به عوارض بروز داده شده و میزان آسیب روند درمان شروع می شود. برای درمان این سندروم از توانبخشی می توان علائم آن را کنترل و مدیریت کرد و باید گفت متاسفانه درمان و بهبود کامل برای این سندروم وجود ندارد.

پیشگیری از سندروم کودک تکان خورده

برای پیشگیری از ابتلا نوزادان به این سندروم مهم ترین کار برگزاری کلاس های آموزشی برای والدین می باشد که به والدین نحوه صحیح بغل کردن و نکات مربوط به آسیب های نخاعی را آموزش دهند. همچنین والدین با مراجعه به روانشناس و یادگیری روش‌های مدیریت استرس و کنترل خشم می‌توانند در زمان عصبانیت برخورد سالم‌تری با فرزند خود داشته باشند. اگر به دلیل مشغله‌های کاری یا هر مسئله دیگری فرزند خود را برای ساعاتی با مراقبان دیگری نظیر پرستار تنها می‌گذارید قبل از هر چیز اطمینان حاصل کنید که آن‌ها در مورد این سندروم و آسیب‌های ناشی از آن اطلاع داشته باشند.

علائم سندروم لاندوکلفنر در کودکان

سندروم لاندوکلفنر

سندروم لاندوکلفنر چیست؟

یکی دیگر از بیماری های مغز و اعصاب مربوط به کودکان سندروم لاندوکلفنر می باشد. این سندروم اولی بار در سال ۱۹۵۷ توسط ویلیامزلاندو و فرانک کلفنر شناسایی شد. به همین دلیل نام این سندروم از ترکیب لاندو و کلفنر برگفرته شده است. ابتدا این سندروم را در ۶ کودک مشاهده کردند و نشانه های اصلی این سندروم را، دو عدد معرفی و شناسایی کردند:

۱.آفازی حاد (که این نشانه تقریبا در بیشتر سندروم ها قابل مشاهده است.)

کلمه آفازی در نشانه های سندروم لاندوکلفنر آمده است پس در اینجا نیاز داریم تعرف مشخصی از آفازی ارائه دهیم:

آفازی: 

اختلال آفازی مربوط به بخشی در مغز هست که کنترل زبان و توانایی صحبت کردن را کنترل می کند. اختلال در بیان یا درک زبان به‌دنبال آسیب مغزی است. زبان پریشی اختلال زبانی ناشی از آسیب مغزی می‌باشد. یک نوع آن زبان پریشی ورنیکه است که در آن بخش معنایی آسیب می‌بیند. اگر آسیب مغزی به بخش‌هایی از مغز وارد شود که با بیان و درک زبانی ارتباط دارند این آسیب‌ها می‌توانند منجر به زبان‌پریشی شوند. زبان‌پریشی الزاماً بر درجهٔ هوش فرد تأثیری ندارد.

زبان پریشی در کودکان سندروم لاندوکلفنر

زبان پریشی

 

اگر از دست دادن قدرت تکلم کامل باشد به آن زبان‌پریشی (Aphasia) گفته می‌شود ولی اگر بخشی از این قدرت از دست برود به آن اصطلاحاً دشگویی (dysphasia) اطلاق می‌شود. اغلب زبان‌پریشی‌ها در پی سکتهٔ مغزی با آسیب نیم‌کره چپ مغز ایجاد می‌گردند. مطالعه زبان‌پریشی از آن‌جا که به افزایش بینش ما در باب سازماندهی عصبی زبان در مغز می‌انجامد همواره مورد توجه کارشناسان علوم اعصاب، زبان‌شناسی و گفتاردرمانی بوده‌است. در بیشتر موارد پس انجام اقدامات پزشکی بیماران به خدمات توانبخشی به‌ویژه گفتاردرمانی نیاز دارند.

علائم و نشانه های آفازی: 

کسانی که مشکل زبان پریشی دارند بخاطر آسیب مغزی رفتارهایی از خود بروز می‎دهند. البته باید دانست که بعضی از این نشانه‌ها می‌تواند بخاطر مشکلاتی چون دیس آرتری یا آپراکسیا باشد. نشانه‌های زبان پریشی بر اساس محل آسیب مغزی باهم فرق دارند و از نظر شدت و سطح ناتوانی در ارتباط یکسان نیستند. اغلب کسانی که زبان پریش هستند سعی می‌کنند با استفاده از کلماتی چون “چیز” این مشکل را پنهان کنند. پس وقتی از آن‌ها خواسته می‌شوند اسم مداد را بگویند ممکن است بگویند چیزی که با آن می نویسند.

  • ناتوانی در درک زبان
  • ناتوانی در تلفظ
  • ناتوانی در صحبت خودبخودی
  • ناتوانی در شکل دادن به کلمات
  • ناتوانی در نام بردن اشیا
  • ناتوانی در سخنرانی
  • ناتوانی در تکرار یک عبارت
  • ناتوانی در خواندن و نوشتن

آفازی اغلب در تمام مبتلیان به این سندروم مشاهده می شود. بروز آفازی در مبتلیان میتواند بعد از چند روز یا حتی چند هفته مشاهده شود و روند تشدید و پیشروی آفازی در بیماران سندروم لاندوکلفنر غیرا قابل پیش بینی بوده و نمی توان به صورت دقیق مشخص کرد که شدت آفازی در بیماران مبتلا به این سندروم چقدر است و در آینده چقدر رشد پیدا خواهد کرد.

سندروم لاندوکلفنر ارتباط مستقی به سن کودکان دارند به صورتی که اگر کودک در سنین پایین باشد و به خصوص هنوز قدرت زبانی آن شکل نگرفته باشد این سندروم تاثیرات ویرانگری بر گفتار و قدر تکلم کودکان مبتلا خواهد گذاشت.

۲.نوسانات غیر طبیعی در انسفالوگرافی  که در ۸۵ درصد موارد قابل مشاهده است.

تشنج های ناشی از صرع تقریبا در نیمی از موارد و یا به نقل از برخی دیگر از منابع سه مورد از چهار مورد سندروم لاندو کلفنر قابل مشاهده است.این تشنج ها اکثرا در شب و در زمان خواب اتفاق می افتد و تشنج های کوچک فراوانی بیشتری دارد. در این مبتلایان ممکن است تشنج تونیک کلونیک رخ دهد. در مرحله تونیک تنفس قطع، ماهیچه ها منقبض و ممکن است رنگ کودک کبود گردد و سپس مرحله کلونیک رخ خواهد داد که در آن اندامها متشنج شده و تکان می خورند.

روش نواز مغزی برای تشخیص سندروم لاندوکلفنر

تست نوار مغزی

تشنج ابسنس که همراه با خیرگی نگاه و گاها حرکات دهان و صورت و کاهش توجه است و به ندرت نیز میوکلونیک ابسنس رخ می دهد. در بیشتر بیماران ارتباطی میان فراوانی تشنج و درجه افازی مشاهده نشده است و تشنج اغلب در دوران نوجوانی از بین می رود هرچند مواردی که در معرض صرع مقاوم به درمان هستند ممکن است تا پس از نوجوانی نیز ادامه یابد.

تشخیص سندروم لاندوکلفنر

برای تشخیص این سندروم می توان از دو روش استفاده کرد:

۱.روش (EEG(Electroencephalography

در روش اول با مطالعه نوار مغزی کودک شروع می شود. این روش بسیار زمان بر بوده و باید تمام امواج در نوار مغزی مورد مطالعه قرار گیرد.

۲.روش ژنتیکی و متابولیسمی

در روش دوم از آزمایشات ژنتیکی و متابولیسم استفاده می شود. ژنی به نام GRIN2A مورد بررسی قرار می گیرد .در حدود ۲۰ درصد از مبتلایان به لاندو کلفنر جهشی در ژن GRIN2A مشاهده گردیده است.

با استفاده از دو روش فوق پزشکان فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان می توانند نشانه های سندروم لاندوکلفنر را شناسایی کنند و نظر قطعی درباره ابتلا کودک به این سندروم را بدهند.

درمان سندروم لاندوکلفنر

همانطور که گفته شد این سندروم دارای ئو نشانه اصلی می باشد. پس ما هم مطابق با همین دو نشانه درمان پذیری این سندروم را بررسی میکنیم:

۱.درمان اختلالات گفتاری

اختلالات گفتاری (آفازی) اگر در کودکان با سنین پایین بروز پیدا کند تقریبا قابل درمان نمی باشد. در بیش از ۸ کودک از هر ۱۰ کودک مشکلات زبان وجود خواهند داشت و این بیشتر در کودکانی دیده می گردد که با درمان پزشکی و یا جراحی نیز صرع از بین نرفته باشد. گفتار درمانی بلافاصله بایستی در کودکان مبتلا به لاندو اغاز گردد و بایستی تحت نظر روانپزشک کودک برای درمان بیش فعالی و نقص توجه، اضطراب و پرخاشگری قرار گیرند.

گفتار در مانی کودکان

درمان اختلالات گفتاری

۲.درمان اختلالات ژنتیکی

تشنج و اختلالات مشاهده شده در EEG در بیشتر موارد برطرف می گردند و پس از ۱۰ سال تنها ۱ یا ۲ مورد از ۱۰ مورد کودک مبتلا به لاندو  هنوز تشج را تجربه خواهند کرد. تشنج در کودک مبتلا به لاندو کلفنر با دارو درمان می گردد و در موارد نادری ممکن است همچنان تشنج ها ادامه داشته باشد. دارو هایی که اغلب برای درمان تشنج در لاندو کلفنر استفاده می گردد عبارتند از استروئید ها ،اسید والپروئیک ها (دپاکین) یا دوز بالای دیازپام،کلاوبازام،اتوکسوئید(زارونتین)،توپیرامات(توپامکس) و کیپرا. در صورتی که تشنج همچنان ادامه داشته باشد جراحی اخرین راه باقی مانده است.

 

در افراد مبتلا به لاندو ممکن است تا ۵۰ درصد فرزندان وی نیز ریسک به ارث بردن تغییرات ژنتیک لاندو را داشته باشند که باعث این سندروم می گردد. ممکن است باز هم فردی ژن جهش یافته را به ارث برده باشد و باز هم علائم این اختلال را نشان ندهد اما این امر ممکن است درطول نسلها منتقل گردد.

 

صرع در اثر ضربه مغزی

صرع در اثر ضربه مغزی

بررسی خصوصیات روانی و اجتماعی بیماران مبتلا به صرع در اثر ضربه مغزی

صرع پس از ضربه مغزی یکی از عوارض شایع ناشی از تروماهای مغزی است.

  • آسیب های مغزی:

صدمه مغزی می تواند به صورت له شدگی و یا کوفتگی مغز، خونریزی و هماتوم مغزی ،شکستگی استخوان جمجمه در هر کدام از مناطق مغزی در دوران نقاهت و پس از ترخیص از بیمارستان دچار مشکلات روانی متعدد می شوند.

صرع در اثر ضربه مغزی

 

  • نتیجه بررسی بیماران:

در مطالعه انجام شده ۱۱ درصد از بیماران پس از ضربه مغزی دچار ضربه شده بودند اکثریت واحدهای تحت پژوهش در هفته اول بعد از ضربه دچار تشنج شده فنی توئین بود بیشترین اختلال روانی ناشی از صرع در اثر ضربه مغزی افسردگی بود چهار نفر از بیماران با تشخیص خودکشی بعد از ضربه مغزی مجدداً در بیمارستان بستری شدند که یک مورد منجر به مرگ شد.

  • اختلالهای ناشی از صرع بعد از ضربه:

سایر اختلال های شایع ناشی از صرع در اثر ضربه مغزی شامل احساس گیجی ، بی ثباتی خلقی، پرخاشگری ،فراموشی ، سایکوز و اوتیسم بود .

در اکثر بیماران مشکلاتی نظیر انزوا ، از دست دادن شغل و از هم پاشیدگی خانوادگی به وجود می آید.

 

*بخوانید : درمان صرع کودکان!

 

  • زمان بروز تشنج:

برحسب زمان بروز تشنج ،هر چه فاصله زمان تشنج از زمان وقوع ضربه بیشتر باشد احتمال وقوع صرع بیشتر است ، به طوری که تشنج ها بلافاصله و تا چند ساعت بعد از ضربه پیش آگهی خوبی دارد و به درمان دارویی جواب می دهد. بیشتر افراد مبتلا به صرع در سه ماه بعد از ضربه دچار تشنج می شوند و بیشتر در ناحیه پاریتال و فرونتال آسیب دیده بودند اکثریت بیماران مبتلا به صرع و اختلال شخصیتی و خلقی از ناحیه فرونتال آسیب دیده بودند. بررسی ریسک فاکتورهای موثر در ایجاد صرع دیررس مثل بروز تشنج در هفته اول ،وجود هماتوم ، شکستگی فراموشی ، حجم توده مغزی وجود علائم فوکال عصبی و مراقبت های پرستاری بعد از ضربه مغزی برای پیگیری بیمار در مطب و منزل و بیمارستان ضروری به نظر می رسد.

با این اقدام ها کنترل و کاهش حمله های صرع در اثر ضربه مغزی می تواند عملی شود.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

ورزش برای بیماران صرعی

ورزش برای بیماران صرعی

ورزش برای بیماران صرعی

 

  • چه ورزش هایی برای بیماران مبتلا به صرع مفید است ؟

همه می دانندکه با انجام ورزش های گوناگون ، می توان قدرت و توانایی های جسمی و روانی را تقویت کرد.

ارتباط با دیگران در گروه های ورزشی مختلف باعث شکل گیری ابعاد اجتماعی و فاصله گرفتن از انزوا می شود . افراد مبتلا به برخی بیماری ها از جمله صرع نیز از این قاعده مستثنا نیستند ، چون ورزش کردن علاوه بر کنترل بیماری موجب افزایش اعتماد به نفس در آنها می شود .

  • بیماری صرع چیست ؟

اختلال در عملکرد مغز سبب به وجود آمدن بیماری صرع می شود . دراین نوع بیماری مغزی ، ارتباط طبیعی بین سلول های عصبی مغز قطع می شود . این اتفاق به صورت تشنج در فرد ظاهر می شود و در طی آن،رفتار،علائم و احساس های غیر طبیعی مانند خیره شدن چشم ها و حرکات تند و پیچشی غیر قابل کنترل در دست ها و پاها بروز می کند که اگر تکرار شود ،به عنوان بیماری صرع شناخته می شود . زمان بروز حمله های این بیماری اغلب هنگام صبح زود ،زمان استراحت و یا در شب اتفاق می افتد. مدت زمان حمله صرع ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد .

  • ورزش برای بیماران صرعی:

بسیاری از افراد مبتلا به صرع به علت ترس از بروز حمله یا حادثه ای در حین فعالیت ،از ورزش پرهیز می کنند ورزش برای بیماران صرعی مفید می باشد و  بروز حمله تشنج در حین ورزش ،پدیده ای نادر است و حتی بر خلاف تصور عده ای ،انجام فعالیت های ورزشی می تواند خطر بروز تشنج را کاهش دهد ،اما مقدار فعالیت باید در حدی باشد که مبتلایان به صرع دچار خستگی نشوند ،زیرا خستگی باعث تجمع اسید لاکتیک در عضلات بدن شده و به مغز انتقال یافته و سلول های مغزی را مختل می کند .

از عوامل که باعث تشنج در حین ورزش شده و فرد را آماده بروز حمله می کند ،می توان به افزایش تنفس ،از دست دادن آب و نمک بدن فعالیت زیاد ماهیچه ای ،حرکات خسته کننده فشارهای هیجانی و روانی شدید ، کم خوابی ،افزایش دمای بدن و کاهش قند خون اشاره کرد .

نکته مهم دیگر این است که در بسیاری از موارد ، دلیل بروز حمله هنگام ورزش ،درمان نادرست بیماری و یا میزان دارو است، بنابراین می توان با نظر پزشک معالج نسبت به تغییر دارو و مقدار آن اقدام کرد و ورزش را ادامه داد.

ورزش برای بیماران صرعی

 

  • ورزش های مجاز برای مبتلایان به صرع:

همانگونه که بیان شد،بیماران مبتلا به صرع می توانند به صورت کنترل شده ورزش کنند . این بیماران در صورتی که از محدوده زمانی حمله های صرعی خود مطلع هستند که چه زمانی خود را تنظیم کنند،اما تا حد امکان باید از انجام ورزش هایی که برای آنها خطر دارد ،اجتناب کنند . برای مثال ،ورزش یوگا در کنار افزایش مقاومت بدن و انعطاف پذیری ،استرس راکه یکی از عوامل محرک تشنج است ،کاهش داده و سبب بهبود کنترل تشنج در افراد مبتلا به صرع می شود . در ادامه به نمونه های دیگری از ورزش های مناسب برای بیماران صرع اشاره می کنیم :

  1. دوچرخه سواری درحد ۲۰ دقیقه ،با کلاه ایمنی و در میسر خلوت
  2. پیاده روی
  3. دو و میدانی سبک
  4. شنای آزاد با احتیاط و با اعلام احتمال تشنج به نجات غریق
  5. ژیمناستیک در حد ملایم و سبک
  6. آمادگی جسمانی با تمرین های منظم
  7. اسکی روی آّب و قایقرانی با احتیاط
  8. موج سواری در حد متعادل
  9. اسکیت گروهی
  10. اسب سواری با کلاه ایمنی
  11. ورزش های هوازی مثل مدیتیشن
  12. ورزش هایی با توپ مانند والیبال ،پینگ پنگ ،بسکتبال یا فوتبال با کلاه ایمنی
  13. انقباض عضلانی و کار با وزنه همراه با احتیاط لازم
  • ورزش های ممنوع برای مبتلایان به صرع:

برخی از ورزش ها ممکن است ، اعصاب سلول های مغزی را تحرک داده و فرد را دچار تشنج کنند .

بنابراین انجام اینگونه از ورزش ها برای مبتلا به صرع توصیه نمی شود . ورزش هایی که در ارتفاعات بلند صورت می گیرد ،به دلیل کم شدن فشار هوا می تواند برای این افراد خطرناک باشد . تشنج در آب نیز بسیار پر خطر است و ورزش هایی مانند شنا باید همراه با احتیاط انجام شود. در ادامه برخی از ورزش های دیگر که برای بیماران صرع مخاطره آمیز هستند ،اشاره شده است .

  1. غواصی
  2. مشت زنی
  3. وزنه برداری
  4. فوتبال آمریکایی
  5. چتربازی
  6. مسابقه موتور سیکلت رانی
  7. بوکس
  8. حرکات آکروباتیک
  9. کوهنوردی
  10. پرتاب نیزه با کمان و تفنگ
  11. پرتاپ نیزه یا دیسک
  12. پرواز به وسیله کایت
  • توصیه های مهم قبل از انجام ورزش برای بیماران صرعی:

  1. قبل از شروع فعالیت ورزشی ،سعی کنید مربی و هم بازیکن ها را از بیماری خود آگاه سازید تا در صورت بروز حمله از آمادگی لازم برای کمک برخوردار باشند .
  2. در حین ورزش اجازه ندهید بدنتان دچار کم آبی یا کمبود مواد قندی شود .
  3. در صورتی که احساس سرگیجه ،تهوع و افت فشار خون داشتید ،به ورزش کردن ادامه ندهید.
  4. بیش ازحد ورزش نکنید و محدویت های خود را نظر بگیرید
  5. در خنک ترین ساعت روز ورزش کنید
  6. روی سطوح نرم مانند چمن و تشک ورزش کنید

ورزش برای بیماران صرعی

  • ورزش های مفید برای بیماران مبتلا به صرع:

همان طور که در این مقاله بیان شد، ورزش علاوه بر سلامتی جسمی و روانی ،سبب افزایش تعامل اجتماعی خواهد شد. افراد مبتلا به صرع نیز به عنوان گروهی از اعضای جامعه باید با انجام ورزش های مناسب و مفید ، تعامل اجتماعی خود را حفظ کرده و از جامعه جدا نشوند .

بسیاری از افراد مبتلا به بیماری صرع می توانند انواع ورزش را با رعایت نکات ایمنی انجام داده و از آنها لذت ببرند . در این متن بسیاری از ورزش های مناسب این افراد ،به همراه شرایط که باید رعایت شود ،مورد بررسی قرار گرفت .

  • عوامل موثر در عدم تبعیت دارویی افراد مبتلا به صرع:

عدم تبعیت دارویی یکی از موانع درمان در تمامی بیماری ها به ویژه بیماری مزمن است. شکست درمان در بیماری صرع نه تنها سلامت بیمار را به خطر می اندازد ،بلکه بار مالی بزرگی به خانواده ،جامعه و نظام سلامت تحمیل می کند .لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر عدم تبعیت دارویی در افراد مبتلا به صرع انجام گرفت . یافته های علمی نشان می دهد که عدم پایبندی دارویی در افراد مبتلا به صرع می تواند ناشی از فراموشی ،نداشتن تشنج به مدت کوتاه ،ترس از عوارض جانبی داروها ،عدم خود مدیریتی دارویی ،خودکار آمدی پایین ،عدم حمایت اجتماعی ،ارتباط ضعیف پزشک و بیمار، افسردگی ،اضطراب ،دفعات مکرر مصرف دارو ،هزینه های دارویی و مدت طولانی بیماری باشد .

در نتیجه به منظور ارتقاء تبعیت دارویی افراد مبتلا به صرع مداخله های آموزشی برای افراد مبتلا به صرع ضروری به نظر می رسد .

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

بیماری صرع

بیماری صرع و رفتار والدین با کودک مصروع

وظایف والدین یک کودک مصروع از وظایف والدین هر کودک دیگر متفاوت نیست بلکه کودکان همیشه به همان دوست داشتن، توجه و تشویق از طرف والدینشان جهت رشد نیاز دارند . برای مراقبت از کودک دارای بیماری صرع یک روش خاصی وجود ندارد اما بعضی مسائل خاص وجود دارند که باید مورد توجه قرار گیرند .

برای این منظور رفتار و روابط والدین با فرزندشان در سنین مختف را بررسی کرده و شرح می دهیم :

  • شیر خواران (۱ تا ۱۸ ماهگی ) :

همه کودکان در این مرحله از رشد نیاز دارند تا والدینشان آنها را به خزیدن ، تغذیه ، راه رفتن ، سخن گفتن سوق دهند . زمانیکه کودک مبتلا به بیماری صرع است والدین بیشتر نگران این مسئله هستند که کودک در طول اجرای هر یک از فعالیتهای بالا احتمالا” دچار تشنج شود . گاهی اوقات والدین در تلاش برای خوب بودن ، عشق به کودک و مفید بودن برای آنها سعی می کنند کاری بس بیشتر از توانشان برای آنها انجام دهند .

این کارها می توانند در جهت سوق دادن کودک به آرزوهای طبیعی او و توانایی دستیابی موفقیت آمیز به مراحل مهم زندگی باشد . همراه با تلاشهای شیرخوار ، والدین باید کودکشان را در جهت رسیدن به مراحل مهم زندگی شان تشویق کنند . اگر انجام این کار برای والدین سخت باشد بایستی بحث و گفتگو درباره عقاید و احساساتشان با متخصص در زمینه تعامل والد و کودک و تاثیر آن بر روی رشد مورد بررسی قرار گیرد .

  • نوپاها ( ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی ) :

کودکان در این گروه سنی نیاز دارند تا والدینشان آنها را در زمینه های راه رفتن ، کشف کردن و بازی ، بالا رفتن ، صحبت کردن و غذا خوردن ( بدون کمک دیگران ) یاری دهند . وقتی که کودک دچار تشنج می شود والدین ممکن است در مورد توانایی های کودکشان جهت انجام هر یک از این فعالیتها نگران و عصبی شوند . برای آنها اجازه دادن به کودک برای انجام مستقل فعالیت هایش که در این مرحله بسیار مهم است کاری بس دشوار است آنها در مقابل خواست فرزندشان ، معمولا” اینگونه اظهار می کنند که من می دانم تو به تنهائی قادر به انجام این کار نیستی و بدون من وضعیت خوبی نخواهی داشت ، والدین درباره ضربه دیدن و کبود شدن که هر نوپایی با آن روبروست نگران خواهند شد .

همه کودکان با بزرگ شدن، نیازمند افزایش استقلال هستند . والدین باید بکوشند تا تعادلی بین پرورش و حمایت و استقلال کودک بیابند .اعمال افراطی اصلا” صحیح نیست . هر پدر و مادری بر اساس درجه راحتی خودشان تصمیم می گیرند چه وضعیتی را در پیش گیرند . نه تنها والدین باید در جهت یافتن راهی برای تعادل تلاش کنند بلکه سایر افرادی که مراقبت از بچه را به عهده دارند ( مراقبین روزانه ، پرستار بچه ، اعضای خانواده ) نیز باید همین کار را انجام دهند والدین کودک می توانند از طریق آموزش مراقبین درباره تشویق و سوق دادن کودک به استقلال و ایمنی ، آگاهی دادن درباره تشنجات و داروها مثمر ثمر باشند . اگر والدین دریابند که موارد فوق خارج از تعادل هستند ممکن است بخواهند در پی یافتن فردی برای مشاوره مثل والدین دیگر با متخصص که با اینگونه تجارب آشنائی دارد ، برآیند.

  • پیش دبستانی ( ۳ تا ۵ سالگی ) :

کودکان در این سن به حمایت والدینشان در بازی ، خلاقیت و ابتکار ، تجسس و کاوش از محیط اطراف ، روابط اجتماعی در محیط های مختلف ، برقراری محدودیتها و قوانین نیاز دارند . موقعی که کودک مبتلا به بیماری صرع است ، نگرانی های والدین ممکن است آنها را به وظایفی متفاوت از آنچه کودک نیاز دارد ، وادار کند . بعضی از والدین طوری به کودکشان نگاه می کنند گویا که آنها دائما” در معرض خطرند . آنها گاها” بقدری احساس نگرانی می کنند که بطور افراطی از کودکشان حمایت می کنند . بعضی والدین دیگر نیز به کودکشان به چشم یک فرد خاص و مریض می نگرند و طوری احساس تاسف می کنند که آنها اصلا” مورد قبول نیستند . ما می دانیم که روش مراقبتی والدین بر روی رفتار کودک تاثیر بسزایی دارد.

والدینی که مراقبتشان در نهایت منجر به حمایت افراطی شده ممکن است دریابند که کودکشان از تلاش برای امتحان چیزهای تازه هراسان و گریزان است و والدینی که بطور افراطی آسان گیرند به این نتیجه خواهند رسید که کودکشان قادر به کنترل احساسات و رفتارش نیست . در این مرحله وضع قوانین و انتظارات بسیار مهم است . کودکتان را به موقعیتهای اجتماعی متنوعی که می تواند مهارتهای جدیدی یاد گرفته و آنها را با دیگران تمرین کند با کمی نظارت مواجه نمائید ، باز هم تعادل بین آنچه که کودک برای رشد نیاز دارد و بطور منطقی برای او ایمن و سالم است چیزی است که والدین بر سر کشمکش دارند و بصورت شخصی آنرا پیدا می کنند .

 

بیماری صرع

  • سن مدرسه (۷ تا ۱۱ سالگی ) :

کودکان در این گروه سنی به حمایت والدین در زمینه موفقیت ها و مهارت ها نیازمندند ، اعتماد به نفس در کودک معمولا” بر اثر داشتن احساس خوب درباره انجام کارها ، موفقیت در آنها و همچنین پی بردن به توانایی به انجام رساندن آنها می باشد . زمانی که کودکان مبتلا به بیماری صرع هستند ممکن است به خاطر ترس از عدم سلامتی شان از انجام برخی فعالیتها و تجربه برخی موقعیتهای اجتماعی باز داشته شوند . اگر به آنها گفته شود تو نمی توانی آن کار را انجام دهی یاد خواهند گرفت که نباید حتی در آن مورد سعی و تلاش از خود نشان دهند . چون به احتمال قوی شکست خواهند خورد . رشد کردن و بزرگ شدن به مفهوم قبول خطرات زندگی و سود جستن از آن خطرات است . فرزند شما مثل هر کودک دیگری نیازمند همان فرصت هاست .

در این مرحله برای کودکان بسیار مهم است تا قادر باشند اطلاعاتی در زمینه تشنج شان و فرآیندی که در طول تشنج اتفاق می افتد کسب کنند و بتوانند آن را برای دوستشان توضیح دهند . بعضی از کودکانی که تشنج دارند ممکن است مشکلات یادگیری و رفتاری نیز داشته باشند ، این کودکان نیاز دارند تا تشنجشان به روشی که برای آنها قابل فهم باشد توضیح داده شود تا به نوبه خود آنها هم برای دوستانشان توضیح دهند .

والدینی که قادرند پذیرش تشنج فرزندشان را به آنها نشان دهند معمولا” به فرزندانشان این پیام را می دهند که تشنج چیز ترسناکی نیست و نباید از آن ترسید . آنها الگویی را برای فرزندشان تهیه می کنند که تشنج را بپذیرند . در این روش ، نگرش والدین نسبت به فرزند و تشنج آنها بر روی نگرش کودک تاثیر خواهد گذارد .

  • نوجوان ( ۱۲ تا ۱۸ سالگی ):

نوجوان به داشتن حمایت های زیر برای ارتقاء نیازمند است:

  1. استقلال از خانواده
  2. عضویت در گروه کوچک دوستان
  3. هویت جنسی و نقش آن
  4. تفکر درباره انتخاب شغل

نوجوانی یک مرحله مهیج و چالش برانگیز از زندگی برای خود و والدینش می باشد . اکثر نوجوانان در این مرحله زندگی با والدین شان بحث و جدال دارند ، برخی محدودیت ها را تجربه می کنند ، وقت زیادی را با دوستانشان در خارج از منزل سپری می کنند و به زندگی بعد از دبیرستان می اندیشند .والدین بیشتر درباره انتخاب های خوب و درست ، به دردسر افتادن ها و مسئولیت پذیر بودن نوجوانشان نگرانند . این نگرانیها کاملا” طبیعی است . زمانیکه این مرحله زندگی به دلیل بیماری صرع ،توام با تشنج است ، میزان نگرانی والدین افزایش خواهد یافت . بعضی از نوجوانان به فراسوی مرزها می روند تا ثابت کنند که آنها مثل سایر دوستانشان هستند و هیچ توجهی به سلامتی شان نمی کنند.

از طرفی بعضی ها نیز طوری محدود می شوند که به عضویت هیچ گروهی که متعلق به آن باشند در نمی آیند به این دلیل که احساس می کنند متفاوت اند. والدین می توانند نوجوانانشان را در سراسر این مرحله طوری کمک کنند که آشوب و اضطرابها به حداقل ممکن برسد . آنها می توانند نوجوانانشان را تشویق کنند تا خود را درگیر فعالیتهای گروهی سالم ، هم سالان خود بکنند مسائل مربوط به ایمنی و استقلال نوجوان می تواند از طریق گفتگوهای مداوم به جای بحث های متضاد حاصل آید .

  • مشکلات روزمره بیمار:

برای کودکی که بیماری مزمن مثل بیماری صرع دارد شکل گیری اعتماد به نفس ممکن است چالش بزرگتری باشد . مدتها فرزند شما ممکن است به علت غیر قابل پیش بینی بودن تشنج با احساس خود کم بینی و افزایش اضطراب و عدم کنترل در جدال باشد .درست زمانیکه والدین ، نگرانیهای بیشماری درباره تشنجهای کودکشان دارند ممکن است کودک نیز با احساساتی مثل ترس ، پریشانی ، عصبانیت و اضطراب درگیر باشد.این احساسات ممکن است گذرا و موقتی باشند و ممکن است از لحاظ تداوم و شدت در نوسان باشند . تفکر در مورد اینکه کی تشنج اتفاق خواهد افتاد ، ترس از مرگ ، ترس از آزمایشات پزشکی ، ترس از سر به سر گذاشتن بچه های دیگر ، احساسات رایجی هستند که ممکن است بعضی از کودکان را ، حتی تا بزرگسالی همراهی کنند. به احتمال قوی کودک شما نیاز به مبارزه با عقاید اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای دارد .

  • درمان بیماری صرع:

درمان صرع به روش های زیر انجام شود:

  1. درمان داروئی
  2. رژیم کتوژنیک
  3. جراحی
  4. درمان داروئی : شایعترین روش درمانی برای صرع است . داروهای استفاده شده در درمان صرع داروهای ضد صرعی و ضد تشنجی نامیده می شود.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان قطعی تشنج میسر می شود

درمان قطعی تشنج میسر می شود

بیماری تشنج

به تعریف ساده ، تغییراتی در فعالیت الکتریکی مغز را تشنج می گویند. این تغییر امکان دارد مسبب بروز واکنش ‌های شدید هیجانی گردد و یا هیچ نشانه‌ ای نداشته باشد. گاها تشنج شدید با لرزش شدید و همچنین از دست رفتن کنترل بدن همراه خواهد بود. با این حال تشنج ‌های خفیف هم می ‌توانند نشان‌ دهنده‌ وجود اشکالی بزرگ در بدن باشند. پس تشخیص آن ها بسیار مهم است. از آنجا که بروز تشنج می ‌تواند باعث آسیب‌ دیدگی فرد گردد و یا علامت هشداری مبنی بر وجود مشکلی جدی در بدن باشد، لذا ضروری می باشد که درصورت بروز آن ، سریعا جهت بررسی دلایل و اقدام به درمان ، به بهترین دکتر برای درمان صرع مراجعه گردد.

انواع تشنج

۱- تشنج‌ های غیر صرعی:

این گروه از تشنج ‌ها ناشی از آسیب‌ هایی مانند ضربه دیدن سر و یا وجود بیماری است. در صورتی‌ که بیماری درمان گردد ، تشنج نیز برطرف خواهد شد.

۲- تشنج‌ های جزئی:

این تشنج‌ ها هنگامی رخ خواهد داد که فرد دچار بیماری صرع باشد و در این حالت بیمار به ‌طور پی ‌در پی دچار تشنج می شود. این نوع از تشنج ‌ها تنها در یک طرف مغز اتفاق می ‌افتند و در نتیجه‌ آن تنها یک طرف از بدن درگیر تشنج می‌ گردد. این نوع از تشنج ‌ها با اسامی دیگر مانند تشنج فوکال ، جکسونین و لوب گیجگاهی نیز شناخته می ‌شوند.

۳- تشنج ‌های گسترده:

این تشنج در هر دو طرف مغز رخ می ‌دهد و در نتیجه هر دو طرف بدن را نیز تحت تأثیر خود قرار خواهد داد. تشنج ‌های گسترده شامل دو گروه از تشنج‌ های صرع بزرگ (گرند مال) و تونیک کلونیک هستند که عموما در بیماران ابتلا به صرع رخ خواهد داد. تشنج‌ های صرع کوچک (پتی مال) نوعی دیگر از تشنج ‌های گسترده می باشند که به تشنج‌ های غایب نیز معروف خواهند بود. این دسته از تشنج‌ ها علائم فیزیکی معدودی دارند و امکان دارد که شروع درگیری با آن ها برای چند ثانیه طول بکشد و به دلیل پنهان بودن علائم ، ممکن است که اطرافیان بیمار نتوانند درطول حمله به وی کمک نمایند.

علائم تشنج

درمان قطعی تشنج

درمان قطعی تشنج میسر می شود

ممکن است که بیماران هر دو نوع تشنج ‌های جزئی و گسترده را به‌ صورت همزمان تجربه نمایند و یا یکی به‌ دنبال دیگری اتفاق بیفتد. حمله‌ تشنج معمولا از چند ثانیه تا حدود ۱۵ دقیقه به طول می انجامد. گاهی قبل از شروع حمله ممکن است که بیمار علائم زیر را تجربه نماید:

۱- احساس ترس یا اضطراب ناگهانی

۲- احساس ناراحتی در معده

۳- احساس گیجی

۴- تاری دید

۵- لرزش بازوها و پاها به ‌طوری که بیمار بر اثر آن چیزی را بیندازد

۶- احساس خروج از بدن و برون ‌فکنی

۷- سردرد

بعضی از نشانه‌ ها نیز خبر از آغاز حمله می ‌دهند ، نشانه‌ هایی مانند:

۱- از دست دادن هوشیاری

۲- اسپاسم غیرقابل‌ کنترل ماهیچه‌ ها

۳- خروج آب دهان به ‌صورت کف آلود

۴- افتادن

۵- احساس مزه‌ عجیب در دهان

۶- به هم‌ فشردن شدید دندان‌ ها

۷- گاز گرفتن زبان

۸- حرکت سریع و ناگهانی چشم‌ ها

۹- ایجاد صداهای غیر طبیعی

۱۰- از دست دادن کنترل مثانه

۱۱- تغییر ناگهانی در خلق و خو

۱۲- دلیل تشنج

تنشج ‌ها می ‌توانند از مشکلات متعددی در بدن ایجاد شوند. هر مشکلی در بدن که منجر به آسیب مغزی شود می ‌تواند باعث بروز تشنج گردد. برخی‌ از این عوامل عبارتند از:

۱- ترک ناگهانی الکل

۲- گزیدگی یا گاز گرفتگی

۳- عفونت‌ های مغزی مانند مننژیت

۴- آسیب‌های مغزی یا وجود نقص در قسمتی از مغز در هنگام تولد

۵- خفگی

۶- استعمال نادرست و خودسرانه‌ دارو

۷- ترک ناگهانی یک دارو

۸- عدم تعادل در الکترولیت بدن

۹- شوک الکتریکی

۱۰- صرع

۱۱- فشار خون بسیار بالا

۱۲- تب شدید

۱۳- ترومای سر

۱۴- اختلال در عملکرد کلیه یا کبد

۱۵- کاهش شدید قند خون

۱۶- ضربه به سر

تشنج می ‌تواند ارثی باشد. بنابراین پزشک خود را در جریان وجود این مشکل در خانواده‌ خود بگذارید. بعضی از تشنج ‌ها به‌ خصوص در کودکان ، امکان دارد بر اثر عوامل ناشناخته رخ دهد.

درمان تشنج

درمان تشنج به علت بروز آن بستگی دارد. در واقع با درمان علت تشنج می ‌توان از بروز آن جلوگیری نمود. درصورتی که تشنج به دلیل ابتلای بیمار به صرع باشد ، معمولا از گزینه‌ های درمان دارویی ، جراحی جهت اصلاح موارد غیر طبیعی در مغز ، تحریک عصب یا رژیم غذایی خاصی موسوم به رژیم کتونی استفاده می‌ شود. با درمان منظم ، می ‌توان باعث کاهش و یا توقف علائم تشنج گردید.

کمک ‌رسانی به افراد مبتلا به تشنج

اولین قدم در کمک به این دسته از افراد ، سالم‌ سازی و متناسب ‌سازی محیط اطراف با شرایط بیمار ، برای جلوگیری از بروز آسیب ‌های احتمالی می باشد. اقدامات اولیه درصورت بروز حمله عبارتند از:

۱- هنگام بروز حمله ، فرد به پهلو خوابانده شده و یک بالش زیر سر وی قرار دهید.

۲- هرگز بیمار را تا پایان حمله ترک نکنید و در کنار وی بمانید.

۳- در صورت بروز هر یک از نشانه‌ های زیر سریعا با اورژانس تماس بگیرید:

تشنج بیش از سه دقیقه

بیدار نشدن فرد بعد از پایان حمله

تکرار تشنج

تشنج در افراد باردار

درمان قطعی تشنج میسر می شود ؟ تشنج در افرادی که هرگز سابقه‌ تشنج نداشته‌ اند: از آنجا که پس از شروع تشنج امکان متوقف نمودن آن وجود ندارد ، باید به یاد داشته باشید که در هنگام کمک حفظ خونسردی بسیار مهم می باشد.

بسیار مهم است که به‌ محض مشاهده‌ علائم تشنج ، حواس تان به زمان آن باشد. گاها تشنج ‌ها بین ۱ الی ۲ دقیقه طول می ‌کشند. در صورتی که مدت زمان تشنج در افراد مبتلا به صرع بیش از سه دقیقه طول کشید ، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.

اگر فرد در حالت ایستاده دچار تشنج شد برای جلوگیری از افتادن ، بلافاصله او را در آغوش بگیرید و سعی کنید وی را کف زمین بخوابانید.

مطمئن شوید که آن ها را از مبلمان یا اشیایی که درصورت افتادن بیمار را دچار آسیب ‌دیدگی می‌ کنند، دور نگه داشته ‌اید.

از قرار دادن هرگونه جسم خارجی در دهان فرد بپرهیزید.

از نگه داشتن بدن فرد درحین تشنج خودداری نمایید.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان صرع کودکان

درمان صرع کودکان

صرع کودکان

صرع در دوران کودکی پدیده ای شایع بوده و حدودا ۱۰ درصد از کودکان در دوره کودکی خود صرع را تجربه میکنند. علت صرع تخلیه الکتریکی غیر طبیعی و نا به جا هست که به طور همزمان در تعداد زیادی از سلول های مغزی یا نورون ها اتفاق می افتد و منجرب میشود به اینکه تظاهرات حرکتی یا حسی و یا رفتاری در کودک ایجاد شود. تشنج هایی که به مرور زمان تکرار بشوند به مرور زمان یعنی در فاصله ای بیش از ۲۴ ساعت تکرار شود را صرع یا اپیلپسی می گویند. بنابراین هر تشنجی را صرع نمی گویند و ممکن است فقط یکبار اتفاق بیفتد. خوشبختانه کمتر از یک سوم از تشنج در کودکان منجرب به بروز صرع میشود. علتی پشت تشنج کودکان است و بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان با انجام آزمایش و معاینه های لازم سعی میکند تا آنها را پیدا کند. گاهی اوقات علت تب، عفونت های مغز یا پرده های افراد مغز، ضربه های مغزی، خونریزی های مغزی و گاهی ممکن است به دلیل التهابات قدیمی مغز و ایجاد بافت های جوشگاهی باعث ایجاد تشنج شود.

تشنجات خفیف یا تشنجات خاموش علت افت تحصیلی در کودکان هست. تشنج در هر سنی ممکن است بورز پیدا کند و در ابتدا باید علت آن را متوجه شوید. اگر تشنج درمان نشود ممکن است عقب افتادگی های ذهنی اختلال های نورولوژیک و مرک را به دنبال دارد. در هر سنی تشنج علت خود را دارد و در بزگسالان میتواند به دلیل مصمومیت دارویی و ضربه به سر و بیمار ی های ژنتیکی و مادرزادی بوده است. در سنسن میان سالی نیز اکثرا علت تشنج تومور های مغزی اولیه و یا ثانویه است پس تشنج یک تظاهر به بیماری های زمینه ای است که بهتر است به موقع تشخیص و درمان شود.

صرع بدون علت کودکان

صرع کودکان

درمان صرع کودکان

علت بورز تشنج میتواند به دلیل اشکال ساختمانی در مغز باشد و عامل مادرزادی داشته باشد که موجب تخریب بافت های مغزی به مرور زمان میشود، گاهی ممکن است پزشک نتواند دلیل بروز تشنج ها را پیدا کند و این صرع بدون علت و صرع اولیه است.

درمان صرع کودکان

کودکانی هستند که دو تا سه بار تشنج را تجربه میکنند و این اتفاق دیگر برای آنها نمی افتد ولی این موضوع موجب اضطراب والدین شده و میخواهند بدانند که آیا باید درمان صرع کودکان را جدی بگیرند یا نه؟ ولدین باید دانند که از چه زمانی باید به بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان در تهران مراجعه کنند و چه پیشگیری هایی باید انجام دهند. درمان تشنج بستگی به نوع و عاملی دارد که موجب رخ دادن بیماری تشنج در کودکان میشود.

انواع تشنج در کودکان

  • تشنج ناشی از تب
  • تشنج بدون تب یا صرع

در مواردی که تشنج با تب اتفاق می افتد و سن شایع آن حدود ۹ ماهگی تا ۶ سالگی است که در این دوره زمانی بسیار شایع بوده و بعد از آن شیوع آن کم میشود تا وقتی که کودک به سن ۱۰ تا ۱۴ سالگی میرسد فروکش میکند ولی در دورانی که بیماری تشنج شایع است بخصوص در کودکانی که زمینه ژنتیکی دارند یعنی نزدیکان و بستگان درجه یک و دو سابقه ی تشنج های همراه با تب را در کودکی داشته اند احتمال وقوع این پدید در آنها بالا است. بنابراین والدین باید با مشاهده اولین تشنجی که همراه با تب برای کودکشان اتفاق می افتد به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه بکنند و نکته مهم در اینجا این هست که گاهی تشنج های همراه با تب به دلیل ایجاد عفونت های وخیم در مغز و پرده های اطارف مغز هستندکه باید توسط پزشک معالجه و تشخیص داده شود و وقتی تشخیص داده شد که عفونت مغز و یا مننژیت در کار نیست تشخیص تشنج ساده ناشی از تب بوده و درمان خاصی را برای کودک تجویز نخواهند کرد.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

دارو تشنج کودکان

داروی تشنج کودکان

تشنج کودکان

کسانی که از بیماری تشنج رنج میبرنند نباید از غذا هایی که طبع سرد دارند استفاده کنند و این موضوع به این دلیل است که باعث سردی بیماران تشنجی میشوند. حتی برنج نیز موجب این مسئله میشود ولی نمیشود که برنج را از برنامه غذایی کودکان خود حذف کنیم پس در نتیجه والدین میتوانند کمی زیره به برنج اضافه کنند تا طبع را گرم کنند و یا اینکه بعد از غذا از خرما استفاده کنند. یک قرصی به نام کار کاربامازپین به عنوان داروی تشنج کودکان و برای کنترل تشنج است و یکسری از مواد غذایی نباید با کاربامازپین مصرف شود مانن انار، خانواده کلم ها نباید با این دارو خرده شود زیرا ممکن است که ایجاد تشنج کند. سردیجات جزو ممنوعات در بیماری تشنج کودکان است و والدین باید تغذیه کودک خود را کنترل کنند. میوه گریپ فروت نیز جزو میوه های ممنوعه برای بیماران تشنجی است و با دارو های زیادی تداخل دارد. مبحث درمان تشنج کودکان مبحثی گسترده است. عوارض دارو های تشنجی به طور کلی وابسطه به دوز دارو است و یکسری دیگر از عوارض دارویی غیر وابسته به دوز دارو است.

دارو تشنج کودکان

از عوارض دارو تشنج میتوان به داروی کاربامازپین اشاره کرد که موجب افت سدیم خون میشود که میتواند آستانه تشنج را پایین بیاورد و یا عوارض کبدی و پانکراس سدیم والپروات که میتواند باعث ایجاد آنسوفالیت کبدی شود. از دیگر عوارض، عوارض خونی است که میتواد موجب افت گلبول های سفید و پلاکت و عوارض پوستی و عوارض سیستم عصبی مرکزی مثل سرگیجه، دوبینی، اختلال تعادل و گاها سردرد بیماران تشنجی وابسته به دوز دارو است یعنی در دوز های بالا تر این عوارض را میبینیم. یکی از عوارض شایع قرض توپیرامات آب سیاه چشم، گلوکم و سنگ کلیه است پس حتما والدینی که کودک خود را نزد بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان میبرند اگر هر یک از این مشکلات را کودکشان قبلا داشته حتما به پزشک انتقال دهند. اگر سابقه سنگ کلیه در خانواده بسیار قوی است و یا والدین سنگ کلیه داشته اند و یا بیمارانی که مشکل سیاهی چشم داشته اند و میخواهند دارویی مصرف کنند حتما به پزشک خود اطلاع دهند.

والدینی به پزشک مراجعه کرده اند و میگویند پدر خانواده به بیماری تشنج به مدت ده سال مبتلا شده است و هیچ گونه ریشه ژنتیکی ندارد و داروهایی مصرف میکند که باعث خواب آلودگی پدر خانواده شده است و مادر باردار است و نگران این هستند که جنین دچار بیماری تشنج نشود و بعد از تولد چه نکاتی را باید رعایت کنند تا سلامتی فرزند خود را تامین کنند. جهت درمان تشنج در خواب با ما همرا باشید.

درمان تشنج

درمان تشنج

درمان تشنج در خواب

به گفته پزشک متخصص یک ریشه زنتیکی به صورت قطعی برای پدر خانواده پیدا میشود و متاسفانه ممکن است که به فرزندشانن منتقل شود و نمیشود جلوی این انتقال را گرفت و ممکن هم هست اصلا اتفاق نیفتد. به میزان ده تا پانزده درضد احتمال انتقال است و از طرف دیگر هشتاد و پنج درصد ممکن است اصلا هم اتفاق نیفتد. هیچ داروی تشنجی در شیردهی منع مصرف ندارد فقط استثناء در مورد لاموتیریژین است و چون متابولیسم و سوخت و ساز در بارداری  تا دویست درصد بالا میرود دوز را در روران بارداری افزایش داده و حتما در طی سه تا چهار هفته اول دوز باید برگردد به زمان قبل از بارداری به دلیل اینکه نوزاد عوارض پوستی نگیرد. اگر کودکی در خواب به حالتی بدنش خشک و سفت میشود مانند چوب و دندان ها را محکم فشار میدهد و ناله میکنند در این گونه شرایط باید به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه شود و توصیه میشود که از این حالات فیلم گرفته شود و در این حملات با بیمار صحبت کنند و سئوالای که فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان میگویند را بپرسند تا پزشک تشخیص بدهد که کودک مبتلا به صرع هست یا خیر.

درمان تشنج در خواب

یکسری از تشنج ها هستند که در خواب و بخصوص در اوایل خواب به وجود می آید و باعث میشود که کودک با جیغ و فریاد و حالت وحشت زده ای از خواب بیدار شود و اولین قدمی که انجام میشود پاراسومنیا یا اختلالت خواب را کنار بگذاریم و بعد بررسی از نظر تشنج دوباره شروع شود و بهترین کار این است که کودک یک شب در بیمارستان مانده و نوار مغز گرفته شود و بررسی های لازم انجام شود. بی هوش شدن، کاهش سطح هوشیاری و سیاهی چشم و خشک و چوب شدن بدن از علائم تشنج است و برای درمان تشنج باید به بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه کنید و بنا به میزان شدید و خفیف بودن تشنج تحت درمان تشنج قرار بگیرد و ممکن است سالش یکبار حملات صورت گیرد.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

تشنج کودکان

تشنج کودکان

علائم تشنج کودکان

خانواده هایی که دارای فرزند کودچک در خانه هستند حتما با تشنج کودک خود مواجه شده اند. مغز انسان از میلیون ها سلول عصبی به نام نورون تشکیل شده است که این سلول ها توسط ارتباطات الکتریکی به یکدیگر پیوسته است، وقتی تعداد زیادی از سلول ها به صورت همزمان با هم شارژ الکتریکی بفرستند باعث شارژ بیش از حد و غیر طبیعی مغز میشود که تشنج کودکان اتفاق می افتد. در واقع تشنج یک علامتی است که حاکی از این است که اختلالی در سلول های مغز اتفاق افتاده که در این حالت عکس العمل بدن و مغز انسان به صورت حرکات غیر طبیعی و یا تغییر در سطح هشیاری است. بیشتر مواقع تشنج همراه با تب بر اثر عفونت های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی یا عفونت حاد گوش میانی ایجاد میشود. گاهی ممکن است علت تشنج با تب مننژیت باشد. بر اساس آمار گفته میشود از هر هزار نوزاد دو نوزاد دچار تشنج در ماه های اول زندگی میشوند.

حملات تشنج در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد اما باید توجه داشته باشید که تشنج نوزادان، اطفال زیر سن مدرسه، کودکان مدرسه ای و بزرگسالان از یکدیگر متفاوت است. ممکن است تشنج کودکان به صورت حرکات کلی اندام ها، پرش های عضلانی تکراری و یا گریه غیر طبیعی است. اما اگر کودک شما مبتلا به حملات تشنج در زمان تب شد حتما سعی کنید با استفاده منظم از داروی ضد تب و پاشوی با آب ولرم تب کودک را کاهش دهید درمان دارویی برای تشنج باید حتما توسط پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان تجویز بشود. پزشک میتواند از داروی هایی استفاده کند که تشنج کودکان را مهار کند. زمانی که تب کودک از سی و هشت درجه میگذرد باید به بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان در تهران مراجعه کرد تا پیش گیری و درمان تشنج صورت بگیرد.

تشنج کودکان

در حدود پنج درصد از کودکانی کخ زیر شش سال هستند دچار تشنج ناشی از تب هستند. همان طور که از کلمه تشنج پیداست زایده ی تب هستش بنابراین بسیار مهم است که والدین اطلاعات کافی را در ارتباط با اینکه چطور بتوانند درجه حرارت کودک را در هنگام بالا رفتن پایین بیاورند. زمانی میگوییم کودم تب دارد که درجه حرارت زیر بغل کودک بالای سی و هفت و نیم درجه، دهانی بالای سی و هشت درجه و مقعدی بالای سی و هشت و نیم درجه باشد. اولین اقدامی که والدین در یک کودک تب دار باید انجام بدهند این است که لباس های کودک را سبک کند و ترجیحا یک لباس نخی و نازک تن کودک کنند دومین قدم این است که تب بر به کودک بدهند که همان استامینوفن است. استومینوفن در کشور ما به سه شکل دارویی وجود دارد: قطره که دوز آن دو برابر وزن کودک تجویز میشود و شکل دیگر به صورت شربت است که نصف وزن کودک است. گاهی اوقات کودک به صورت خوراکی دارو را قبول نمیکند و باید آن را به صورت شیاف مصرف کند.

درمان تشنج

تشنج کودکان

یکسری از تشنج ها در درجه حرارت پایین تر هم ممکن است اتفاق بیفتد بنابراین به محض اینکه والدین متوجه بالا رفتن درجه حرارت شدند به پزشک مراجعه کنند و به هیچ عنوان از آسپرین به عنوان تب بر استفاده نکند زیرا ممکن است عوارض کبدی بدی داشته باشد.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

پایین آوردن تب کودک

پایین آوردن تب کودک

درمان تشنج

اگر دماسنج درجه ی بالایی از تب کودک را نشان میدهد فورا او را نزد پزشک متخصص ببرید. اما اگر تب او کمی بالاتر از دمای طبیعی بدن  یعنی حدود سی و هفت درجه سانتی گراد بود میتوانید با راهکار هایی که فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان بیان میکند تب کودک را پایین بیاورید. برای پایین آوردن تب کودک راهکار های فراوانی وجود دارد که به چندین راهکار خانگی آن میپردازیم. ابتدا دمای اتاق کودک خود را پایین بیاورید و اگر هوا گرم است لباس نخی نازک بر تن کودک کنید و هرگونه لباس اضافی را از تن کودک در بیاورید . اگر هوا گرم است و در فصل سرما نیستید از خنک کننده ها مثل کولر برای محیط خانه و اتاق کودک استفاده کنید ولی مواظب باشید کودک در باد مستقیم خنک قرار نگیرد.

داروی تب بر

برای پایین آوردن تب کودک، کودک را مرتبا پاشویه کنید  دقت کنید که از آب سرد برای پاشویه کودک استفاده نکنید، دمای آبی که کودک را با آن پاشویه میکنید باید نزدیک به دمای بدن کودک باشد. تب باعث از دست رفتن آب بدن از طریق پوست میشود در نتیجه باید آب بدن کودک را از بیرون تامین کنید، بنابراین آب و مایعات کافی به کودک بدهید تا از کمبود اب بدن او جلوگیری شود. سعی کنید از نوشیدنی هایی نظیر آب میوه تازه و غذا های سبکی مانند انواع سوپ های ساده استفاده کنید. شرایطی را فراهم کنید تا کودک بیشتر بخوابد و استراحت کند، استراحت و خواب کافی سبب کاهش تب میشود زیرا به کودک فرصت مبارزه با عفونت و ترمیم بافت های آسیب دیده را میدهد. دست های کودک را مرتبا با آب و صابون بشورید، مخصوصا زمانیکه میخواهید به کودک غذا بدهید.

پایین آوردن تب کودک

درمان تشنج

پایین آوردن تب کودک

هنگام استراحت کودک یک پتو نازک بر روی کودک بیندازید تا به دلیل لرزی که همراه با تب ایجاد میشود نلرزد. یک پارچه ی تمیز و مرطوب را به روی پیشانی کودک قرار دهید و هر سی ثانیه یک بار آن را عوض کنید این کار سبب پایین اومدن تب کودک میشود، نکته ای که در این خصوص وجود دارد این است که دستمال باید مرتبا عوض شود. هنگامی که فردی بیمار میشود و تب میکند اشتهایش نسب به غذا کم میشود و این طبیعیست زیرا بشتر انرژی بدن صرف مبارزه با میکروب هایی میشود که سبب عفونت و بیمار شده اند بنابراین به بیماران تب دار توصیه میشود از غذا های سبک و ساده استفاده کنند و از مصرف غذا های چرب و سنگین بپرهیزند زیرا هضم این نوع غذا ها انرژی زیادی از بدن میگیرد. معمولا لب افراد میتلا به تب خشک میشود و ترک میخورد بنابراین لب کودکان خود را با وازلین چرب کنید. کودک خود را از بچه های دیگ  دور کنید زیرا ممکن است بیماری او مسری باشد و کودکان دیگر را مریض کند.َ برای جلوگیری و درمان تشنج نکات بالا را جدی بگیرید و کودک خود را از اتفاق های ناخوشایند بعدی حفظ کنید.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان