نوشته‌ها

بیماری صرع

بیماری صرع و رفتار والدین با کودک مصروع

وظایف والدین یک کودک مصروع از وظایف والدین هر کودک دیگر متفاوت نیست بلکه کودکان همیشه به همان دوست داشتن، توجه و تشویق از طرف والدینشان جهت رشد نیاز دارند . برای مراقبت از کودک دارای بیماری صرع یک روش خاصی وجود ندارد اما بعضی مسائل خاص وجود دارند که باید مورد توجه قرار گیرند .

برای این منظور رفتار و روابط والدین با فرزندشان در سنین مختف را بررسی کرده و شرح می دهیم :

  • شیر خواران (۱ تا ۱۸ ماهگی ) :

همه کودکان در این مرحله از رشد نیاز دارند تا والدینشان آنها را به خزیدن ، تغذیه ، راه رفتن ، سخن گفتن سوق دهند . زمانیکه کودک مبتلا به بیماری صرع است والدین بیشتر نگران این مسئله هستند که کودک در طول اجرای هر یک از فعالیتهای بالا احتمالا” دچار تشنج شود . گاهی اوقات والدین در تلاش برای خوب بودن ، عشق به کودک و مفید بودن برای آنها سعی می کنند کاری بس بیشتر از توانشان برای آنها انجام دهند .

این کارها می توانند در جهت سوق دادن کودک به آرزوهای طبیعی او و توانایی دستیابی موفقیت آمیز به مراحل مهم زندگی باشد . همراه با تلاشهای شیرخوار ، والدین باید کودکشان را در جهت رسیدن به مراحل مهم زندگی شان تشویق کنند . اگر انجام این کار برای والدین سخت باشد بایستی بحث و گفتگو درباره عقاید و احساساتشان با متخصص در زمینه تعامل والد و کودک و تاثیر آن بر روی رشد مورد بررسی قرار گیرد .

  • نوپاها ( ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی ) :

کودکان در این گروه سنی نیاز دارند تا والدینشان آنها را در زمینه های راه رفتن ، کشف کردن و بازی ، بالا رفتن ، صحبت کردن و غذا خوردن ( بدون کمک دیگران ) یاری دهند . وقتی که کودک دچار تشنج می شود والدین ممکن است در مورد توانایی های کودکشان جهت انجام هر یک از این فعالیتها نگران و عصبی شوند . برای آنها اجازه دادن به کودک برای انجام مستقل فعالیت هایش که در این مرحله بسیار مهم است کاری بس دشوار است آنها در مقابل خواست فرزندشان ، معمولا” اینگونه اظهار می کنند که من می دانم تو به تنهائی قادر به انجام این کار نیستی و بدون من وضعیت خوبی نخواهی داشت ، والدین درباره ضربه دیدن و کبود شدن که هر نوپایی با آن روبروست نگران خواهند شد .

همه کودکان با بزرگ شدن، نیازمند افزایش استقلال هستند . والدین باید بکوشند تا تعادلی بین پرورش و حمایت و استقلال کودک بیابند .اعمال افراطی اصلا” صحیح نیست . هر پدر و مادری بر اساس درجه راحتی خودشان تصمیم می گیرند چه وضعیتی را در پیش گیرند . نه تنها والدین باید در جهت یافتن راهی برای تعادل تلاش کنند بلکه سایر افرادی که مراقبت از بچه را به عهده دارند ( مراقبین روزانه ، پرستار بچه ، اعضای خانواده ) نیز باید همین کار را انجام دهند والدین کودک می توانند از طریق آموزش مراقبین درباره تشویق و سوق دادن کودک به استقلال و ایمنی ، آگاهی دادن درباره تشنجات و داروها مثمر ثمر باشند . اگر والدین دریابند که موارد فوق خارج از تعادل هستند ممکن است بخواهند در پی یافتن فردی برای مشاوره مثل والدین دیگر با متخصص که با اینگونه تجارب آشنائی دارد ، برآیند.

  • پیش دبستانی ( ۳ تا ۵ سالگی ) :

کودکان در این سن به حمایت والدینشان در بازی ، خلاقیت و ابتکار ، تجسس و کاوش از محیط اطراف ، روابط اجتماعی در محیط های مختلف ، برقراری محدودیتها و قوانین نیاز دارند . موقعی که کودک مبتلا به بیماری صرع است ، نگرانی های والدین ممکن است آنها را به وظایفی متفاوت از آنچه کودک نیاز دارد ، وادار کند . بعضی از والدین طوری به کودکشان نگاه می کنند گویا که آنها دائما” در معرض خطرند . آنها گاها” بقدری احساس نگرانی می کنند که بطور افراطی از کودکشان حمایت می کنند . بعضی والدین دیگر نیز به کودکشان به چشم یک فرد خاص و مریض می نگرند و طوری احساس تاسف می کنند که آنها اصلا” مورد قبول نیستند . ما می دانیم که روش مراقبتی والدین بر روی رفتار کودک تاثیر بسزایی دارد.

والدینی که مراقبتشان در نهایت منجر به حمایت افراطی شده ممکن است دریابند که کودکشان از تلاش برای امتحان چیزهای تازه هراسان و گریزان است و والدینی که بطور افراطی آسان گیرند به این نتیجه خواهند رسید که کودکشان قادر به کنترل احساسات و رفتارش نیست . در این مرحله وضع قوانین و انتظارات بسیار مهم است . کودکتان را به موقعیتهای اجتماعی متنوعی که می تواند مهارتهای جدیدی یاد گرفته و آنها را با دیگران تمرین کند با کمی نظارت مواجه نمائید ، باز هم تعادل بین آنچه که کودک برای رشد نیاز دارد و بطور منطقی برای او ایمن و سالم است چیزی است که والدین بر سر کشمکش دارند و بصورت شخصی آنرا پیدا می کنند .

 

بیماری صرع

  • سن مدرسه (۷ تا ۱۱ سالگی ) :

کودکان در این گروه سنی به حمایت والدین در زمینه موفقیت ها و مهارت ها نیازمندند ، اعتماد به نفس در کودک معمولا” بر اثر داشتن احساس خوب درباره انجام کارها ، موفقیت در آنها و همچنین پی بردن به توانایی به انجام رساندن آنها می باشد . زمانی که کودکان مبتلا به بیماری صرع هستند ممکن است به خاطر ترس از عدم سلامتی شان از انجام برخی فعالیتها و تجربه برخی موقعیتهای اجتماعی باز داشته شوند . اگر به آنها گفته شود تو نمی توانی آن کار را انجام دهی یاد خواهند گرفت که نباید حتی در آن مورد سعی و تلاش از خود نشان دهند . چون به احتمال قوی شکست خواهند خورد . رشد کردن و بزرگ شدن به مفهوم قبول خطرات زندگی و سود جستن از آن خطرات است . فرزند شما مثل هر کودک دیگری نیازمند همان فرصت هاست .

در این مرحله برای کودکان بسیار مهم است تا قادر باشند اطلاعاتی در زمینه تشنج شان و فرآیندی که در طول تشنج اتفاق می افتد کسب کنند و بتوانند آن را برای دوستشان توضیح دهند . بعضی از کودکانی که تشنج دارند ممکن است مشکلات یادگیری و رفتاری نیز داشته باشند ، این کودکان نیاز دارند تا تشنجشان به روشی که برای آنها قابل فهم باشد توضیح داده شود تا به نوبه خود آنها هم برای دوستانشان توضیح دهند .

والدینی که قادرند پذیرش تشنج فرزندشان را به آنها نشان دهند معمولا” به فرزندانشان این پیام را می دهند که تشنج چیز ترسناکی نیست و نباید از آن ترسید . آنها الگویی را برای فرزندشان تهیه می کنند که تشنج را بپذیرند . در این روش ، نگرش والدین نسبت به فرزند و تشنج آنها بر روی نگرش کودک تاثیر خواهد گذارد .

  • نوجوان ( ۱۲ تا ۱۸ سالگی ):

نوجوان به داشتن حمایت های زیر برای ارتقاء نیازمند است:

  1. استقلال از خانواده
  2. عضویت در گروه کوچک دوستان
  3. هویت جنسی و نقش آن
  4. تفکر درباره انتخاب شغل

نوجوانی یک مرحله مهیج و چالش برانگیز از زندگی برای خود و والدینش می باشد . اکثر نوجوانان در این مرحله زندگی با والدین شان بحث و جدال دارند ، برخی محدودیت ها را تجربه می کنند ، وقت زیادی را با دوستانشان در خارج از منزل سپری می کنند و به زندگی بعد از دبیرستان می اندیشند .والدین بیشتر درباره انتخاب های خوب و درست ، به دردسر افتادن ها و مسئولیت پذیر بودن نوجوانشان نگرانند . این نگرانیها کاملا” طبیعی است . زمانیکه این مرحله زندگی به دلیل بیماری صرع ،توام با تشنج است ، میزان نگرانی والدین افزایش خواهد یافت . بعضی از نوجوانان به فراسوی مرزها می روند تا ثابت کنند که آنها مثل سایر دوستانشان هستند و هیچ توجهی به سلامتی شان نمی کنند.

از طرفی بعضی ها نیز طوری محدود می شوند که به عضویت هیچ گروهی که متعلق به آن باشند در نمی آیند به این دلیل که احساس می کنند متفاوت اند. والدین می توانند نوجوانانشان را در سراسر این مرحله طوری کمک کنند که آشوب و اضطرابها به حداقل ممکن برسد . آنها می توانند نوجوانانشان را تشویق کنند تا خود را درگیر فعالیتهای گروهی سالم ، هم سالان خود بکنند مسائل مربوط به ایمنی و استقلال نوجوان می تواند از طریق گفتگوهای مداوم به جای بحث های متضاد حاصل آید .

  • مشکلات روزمره بیمار:

برای کودکی که بیماری مزمن مثل بیماری صرع دارد شکل گیری اعتماد به نفس ممکن است چالش بزرگتری باشد . مدتها فرزند شما ممکن است به علت غیر قابل پیش بینی بودن تشنج با احساس خود کم بینی و افزایش اضطراب و عدم کنترل در جدال باشد .درست زمانیکه والدین ، نگرانیهای بیشماری درباره تشنجهای کودکشان دارند ممکن است کودک نیز با احساساتی مثل ترس ، پریشانی ، عصبانیت و اضطراب درگیر باشد.این احساسات ممکن است گذرا و موقتی باشند و ممکن است از لحاظ تداوم و شدت در نوسان باشند . تفکر در مورد اینکه کی تشنج اتفاق خواهد افتاد ، ترس از مرگ ، ترس از آزمایشات پزشکی ، ترس از سر به سر گذاشتن بچه های دیگر ، احساسات رایجی هستند که ممکن است بعضی از کودکان را ، حتی تا بزرگسالی همراهی کنند. به احتمال قوی کودک شما نیاز به مبارزه با عقاید اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای دارد .

  • درمان بیماری صرع:

درمان صرع به روش های زیر انجام شود:

  1. درمان داروئی
  2. رژیم کتوژنیک
  3. جراحی
  4. درمان داروئی : شایعترین روش درمانی برای صرع است . داروهای استفاده شده در درمان صرع داروهای ضد صرعی و ضد تشنجی نامیده می شود.

 

 

دکتر مهران آقامحمدپور بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

صرع در سالمندان رابا دکتر متخصص مغز واعصاب ،مغز و اعصاب

صرع در سالمندان

صرع در سالمندان

صرع می تواند به روش های بسیار متفاوتی من جمله اختلال هوشیاری،حملات تشنجی و لرزش اندامها خود را نشان دهد.

صرع در سالمندان

 

صرع در سالمندان

سالیان طولانی صرع به عنوان بیماری کودکان تلقی می گردید.

حال میدانیم علی رغم اینکه این بیماری اغلب در دهه اول شروع می شود،اما احتمال شروع آن در دهه ششم وهفتم زندگی نیز زیاد است.

در دوران کودکی ،منحنی شیوع صرع به اوج خود می رسد و در سالهای بزرگسالی به کفه رسیده و ثابت می ماند،

سپس مجددا در سنین بالای ۶۵ سال افزایش می یابد .

بعد از ۵۰ سالگی ،به تدریج شیوع تشنج هایی که برای اولین بار بروز کنند،افزایش یافته و این روند تا سن ۸۰ سالگی ادامه دارد.

بعد از بیماری زوال عقل و سکته مغزی،صرع شایعترین بیماری مغزی در سالمندان است .

اما ما هنوز درباره درمان و پیش آگهی آن در این گروه سنی اطلاعات کمی داریم پس باید با مغز و اعصاب در میان بگذاریم.

” دکتر متخصص مغز واعصاب جناب آقای مهران آقا محمد پور  “

انواع صرع در سالمندان

صرع می تواند به اشکال بسیار متفاوتی از جمله اختلال هوشیاری،حملات تشنجی و لرزش اندامها خود را نشان دهد.

معمولا حملات ،طولانی مدت نیستند و به طور معمول یک یا دو دقیقه طول کشیده و سپس قطع می شوند.

در ۴۴ درصد موارد تشنج در سالمندان از انواع منتشر یا ژنرالیزه است.۵۶%موارد از انواع آن با شروع کانونی ،خصوصا نوع حرکتی می باشند.

در این موارد احتمال اینکه علت خاصی برای تشنج یافت شود ،بیشتر است.

چه چیزی موجب صرع می شود؟

بر خلاف بالغین جوان که بیشترین علت تشنج آنها ناشناخته و ایدیوپاتیک می باشد

علت خاصی برای حملات یافت نمی شود (۸۴ درصد)،برای تشنج هایی که در سنین بالای ۶۵ سال شروع می شوند،در بیشتر از نصف موارد (۵۲ درصد)،علل مشخصی را می توان برای این عارضه پیدا کرد .این علل به ترتیب شیوع عبارتند از :ضایعات عروق مغزی (سکته مغزی )،بیماریهای تحلیل برنده مغزی مانند زوال عقل(آلزایمر)،ضربه های مغزی تومور های مغزی ،عفونتهای مغزی و موارد مادرزادی.علت اینکه در تعداد بسیار زیادی از سالمندان (۴۸ درصد)دلیل مشخصی برای تشنج نمی توان پیدا کرد ،(ایدیوپاتیک)این احتمال را مطرح می نمایدکه تغییرات وابسته به سن در مغز ،منجر به پایین آمدن آستانه تحریک پذیری برای تشنج می گردد.

“صرع در سالمندان را  با دکتر متخصص مغز واعصاب در میان بگذارید”

درمان

می دانیم پزشکان و دکتر متخصص مغز واعصاب  برای درمان صرع داروهای ضدصرع را تجویز می نمایند.

این داروها در پیشگیری یا کاهش فرکانس تشنج بسیار موفق هستند .

ولی به دلیل تغییر در راههای جذب،میزان انتشار در بافت های مختلف بدن ،میزان اتصال به پروتئین های سرم،متابولیسم و دفع دارو ها،در سنین سالمندی  غالبا مقادیر کمتری از دارو ها تجویز می شوند.سالمندان اغلب نیاز به مصرف سایر داروها به دلیل بیماریهای دیگر دارند ،لذا لازم است پزشک خود را از تمام داروهایی که مصرف می کنند مطلع سازند.

بعضی داروها حتی دارو هایی مانند ضد اسید معده یا مسکن ممکن است با داروهای ضد صرع ،تداخل عمل منفی داشته باشند و مصرف همزمان بعضی دارو ها ممکن است منجر به تغییر خلق و خوی و رفتار ،فراموشی ،اختلال حواس و خواب آلودگی شود.وقتی یک سالمند به طور ناگهانی دچار افسردگی ،فراموشی ،اضطراب و احساس خستگی مفروط شود ،لازم است این مسئله را به پزشک خود اطلاع دهد تا این علائم با تغییر یا تنظیم میزان داروها برطرف گردد.همچنین در صورتی که صدمه جسمی (خصوصا ضربه به سر ،حتی اگر خفیف و جزئی بوده باشد)در حین حمله تشنج ایجاد شده باشد،به پزشک مراجعه نماید.

” مغز و اعصاب و هر آنچه که باید در مورد دارو های ضد صرع بدانید”

هیچگاه داروی ضد صرع را خودسرانه قطع نکنید

در سالمندان ممکن است مصرف صحیح دارو ،(خصوصا وقتی فرد احتیاج به مصرف چندین دارو در زمانهای متفاوت روز دارد) مشکل باشد.

به همین دلیل بسیاری از آنان استفاده از جدول دارویی ،جعبه های مخصوص مصرف قرص و ساعتهای مچی زنگدار را در استفاده صحیح دارو مفید می دانند.

رانندگی

هر فرد مبتلا به صرع بدون توجه به سن ،بایستی در مورد رانندگی با متخصص مغز و اعصاب مشورت نموده

و در صورتی که رانندگی برای وی خطر آفرین باشد،باید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کند .

” روش های درمان خود را با دکتر متخصص مغز واعصاب  در میان بگذارید “

دکتر مهران آقا محمد پور فوق تخصص مغز و اعصاب

روش های درمان

 

مسائل متفرقه

صرع به خودی خود و بدون توجه به سن ،تجربه پریشان کننده ای است

و تغییرات احتمالی در روش زندگی می تواند استرس زیادی به فرد سالمند و خانواده وی تحمیل نماید.

وقتی تشخیص صرع برای سالمند گذاشته می شود،یکی از واکنش های نامطلوب افراد خانواده حمایت بیش از حد سالمند می باشد.

بدین ترتیب علی رغم اینکه آنها بیشترین و مهمترین توجه را به فرد سالمند اعمال می کنند

ولی ممکن است این عمل به قیمت از دست دادن استقلال آنها تمام شود.

سالمندان مصروعی که از سلامت سلامت جسمی خوبی برخوردار هستند،می توانند مستقل زندگی کنند.

بسیاری از سالمندان به یاد می آورند که زمانی صرع به عنوان یک بیماری روانی تلقی می گردید

و در زمان های نه چندان دور مردم از مصروعین دوری می کردند.

ولی خوشبختانه زمان در حال تغییر است اکنون صرع یک بیماری شناخته شده مغزی است که جدا از سایر بیماری های جسمی نمی باشد

سالمندان مصروع با تنها تغییر کمی در نحوه زندگی می توانند به زندگی زنده ،فعال و خلاق خود ادامه دهند.

دکتر متخصص مغز واعصاب  دکتر متخصص مغز واعصاب مغز و اعصاب مغز و اعصاب

منبع : http://draghamohammadpour.com