نوشته‌ها

اختلالات عصبی نادر

اختلالات عصبی نادر در کودکان

اختلالات عصبی نادر در کودکان:

بیماری‌ هایی همانند دیستروفی یا دش ‌پروردگی عضلانی (بیماری نوروژنتیک) ، فلج مغزی (اختلال پیش ‌رونده) ، بیماری پارکینسون (بیماری زوال عقل) ، سکته‌ مغزی و همچنین تومورهای مغزی جز بیماری‌ های شایع اعصاب و مغز به‌ حساب می آیند.
احتمالا نام این عارضه‌ ها را شنیده اید و یا در میان دوستان و آشنایان هم افرادی را دیده باشید که با این اختلال ها درگیر می باشند. بیش از ۶۰۰ نوع بیماری مربوط ‌به دستگاه عصبی بدن انسان شناسایی شده ‌اند. در ادامه به بررسی چند نوع بیماری نادر سیستم اعصاب کودکان و بزرگسالان خواهیم پرداخت.

کودکان

اختلالات عصبی نادر در کودکان

فئوکروموسیتوما:

فئوکروموسیتوما غده‌ی درون ‌ریزی می باشد که درون غدد فوق ‌کلیوی شخص رشد می‌ نماید. غدد فوق ‌کلیوی دو غده‌ کوچک تولید کننده‌ هورمون هستند که بر روی کلیه قرار دارند.

یکی از نشانه‌ های برجسته‌ این بیماری ، فشارخون بالا و نامنظم است.
فئوکروموسیتوما باعث تحریک غدد به تولید بیشتر هورمون‌ های دسته‌ کاتکولامین‌ می ‌شود. هورمون‌ هایی مانند دوپامین ، آدرنالین ، متانفرین و نورآدرالین که بدن با کمک آن ‌ها ضربان قلب ، فشار و قند خون را کنترل می‌ نماید که در مقابل استرس واکنش نشان می ‌دهد.
این هورمون ‌ها که مربوط ‌به غدد فوق ‌کلیوی می باشند ، در هنگام احساس استرس ، وارد جریان خون شده و عملکرد بدن را در زمان پرواز ، مبارزه ، تنش و … تحت ‌تاثیر قرار می ‌دهند.
هنگامی ‌که غدد فوق ، هورمون ‌های کاتکولامین را بیش از حد نیاز بدن جهت واکنش به استرس ترشح نمایند ، این امر خواهد توانست به افزایش مزمن و همچنین نامنظم فشار خون ، سردرد ، ضربان قلب و تعریق بیش ‌از اندازه منجر گردد.
چنین روندی همچنین می ‌تواند باعث اضطراب ، عصبی شدن ، ضعف ، کاهش وزن ، دردهای سینه ، شکم و حالت تهوع شود.

آگنوزیا:

فرد مبتلا به آگنوزیا یا ادراک ‌پریشی ، اشیای اطراف خود را نمی ‌تواند درک نماید. این بیماری نتیجه‌ آسیب به لوب گوشه‌ مغز (بخش پردازش تصویر) و همچنین لوب جداری (بخش پردازش فرآیندهای اطلاعات حسی محیطی) می باشد که به فرآیند شناسایی و ادراک محیطی مغز آسیب می رساند.
آگنوزیا یک یا چندین حس در کنار هم را مختل می‌ نماید. به طور مثال ، شخص مبتلا به آگنوزیای شنوایی در تشخیص صدای فردی که عطسه می‌ نماید ناتوان خواهد بود ، اما با دیدن آن صحنه ، می ‌تواند عطسه‌ فرد را تشخیص دهد.
در مثالی دیگر ، فرد مبتلا به این اختلال شاید نتواند تصویر قاشق را در بین لوازم آشپزخانه تشخیص دهد ، اما در حین غذا خوردن وجود آن را متوجه خواهد شد.
به ‌همین ‌صورت ، اگر ردیف دچار آگنوزیای چشایی شده باشد ، در هنگام تشخیص بشقاب غذای دلخواهش به مشکل بر می خورد.
این آسیب‌ ها بر اثر تومور ، جراحت و یا بیماری‌ های پیش ‌رونده همانند دمانس سکته‌ مغزی و دیگر آسیب‌ های عصبی پدیدار می شود. در صورتی ‌که اغلب بیماران آگنوزیا در ۳ ماه بهبود می ‌یابند ، در برخی مواقع روند درمان تا یک سال هم به طول می انجامد.

می‌ توان برای آگنوزیای تصویری دو دسته ‌بندی در نظر گرفت:

۱- هنگامی ‌که بیمار مبتلا به آگنوزیا نمی ‌تواند اشکال و اشیا را درک نماید و تشخیص دهد ، به آگنوزیای متقابل دچار شده است
۲- زمانی ‌که شخص مبتلا به آگنوزیا ، اشکال را تشخیص می‌دهد اما نمی ‌تواند نامشان و چگونگی استفاده از آن‌ ها را به‌ یاد آورد ، به آن آگنوزیای وابسته گفته می ‌شود.

سندرم عصبی پارانئوپلاستیک:

سندرم عصبی پارانئوپلاستیک یا PNS که به‌ عنوان اختلال عصبی پارانئوپلاستیک نیز شناخته می ‌شود ، هنگامی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن در زمان مبارزه با سلول‌ های سرطانی ، به ‌اشتباه به سلول‌ های غیر سرطانی حمله می‌ نمایند.
در این سندرم ، پادتن ‌ها واکنش غیر طبیعی نشان خواهند داد و به ‌جای هدف‌ قراردادن نئوپلاسم ، سلول‌ های سالم سیستم عصبی را از بین خواهند برد.
این حمله‌‌ اشتباهی به سلول‌ های سالم ، در کمتر از یک درصد بیماران سرطانی به اختلال عصبی پارانئوپلاستیک منجر خواهد شد.
علایم PNS متفاوت می باشند و جهت ساده ‌سازی درمان آن ، به ۸ دسته تقسیم بندی شده ‌اند: نشانه‌ های پوستی ، غدد درون ‌ریز ، دستگاه گوارش ، خونی ، عصبی عضلانی ، کلیوی ، روماتولوژیک و نشانه‌ های متفرقه.
بعضی از علایم شایع این بیماری عبارت ‌اند از: مشکل در راه‌ رفتن و حفظ تعادل ، از بین ‌رفتن همکاری ماهیچه‌ ها ، ضعف در ماهیچه‌ ها ، گیجی و سرگیجه ، مشکلات دیداری ، دمانس ، از دست دادن حافظه ، کرختی و سوزش در اندام‌ ها ، دشواری در بلعیدن ، گفتار و تشنج.
سندرم عصبی پارانئوپلاستیک نوعی تقسیم ‌بندی کلی می باشد که این بیماری ‌ها را شامل می‌ شود: سندرم میاستنیک لامبرت ایتون ، سندرم سفتی شخص ، آنسفالومیلیت ، میاستنیا گراویس ، دژنراسیون مخچه ، آنسفالیت ساقه‌ مغز و دستگاه لیمبیک ، نورومیوتونی ، اپوسکولونوس و آسیب عصبی حسی.

آتاکسی:

بیماری آتاکسی بر اثر آسیب به نخاع و یا سلول‌ های عصبی مخچه به ‌وجود می ‌آید. سلول‌ های عصبی مخچه که وظیفه‌ هماهنگی حرکت عضلات را برعهده دارند.
افراد مبتلا به آتاکسی در هماهنگی انجام حرکات ارادی همانند راه‌ رفتن و صحبت‌ کردن دچار اشکال می گردند ، اما حرکات غیرارادی مانند پلک ‌زدن مربوط ‌بهقسمت دیگری از مغز است که در نتیجه تحت ‌تاثیر این بیماری قرار نخواهد گرفت.
جراحت‌ های ناحیه سر همانند تصادف ، سکته‌ مغزی ، حملات ایسکمیک گذرا ، MS، فلج مغزی ، برخی از سرطان‌ها ، تومورها و بعضی از ویروس ‌ها نظیر واریسلا زوستر ، امکان دارد که موجب آتاکسی شود.
همچنین مقادیر سمی الکل و بعضی از داروها و مسمومیت‌های سرب و جیوه هم از عوامل رخ دادن این بیماری می باشند.
آتاکسی ممکن است پیش ‌زمینه‌ ژنتیکی نیز داشته باشد که در این وضعیت ، بدن خود به ‌خود پرو‌تئین ‌هایی غیر طبیعی مخرب سلول ‌های عصبی را تولید می‌ نماید.
در برخی مواقع ، این بیماری بدون داشتن هیچگونه دلیلی در بدن ایجاد می‌ گردد که به‌ عنوان آتاکسی پراکنده مطرح شده است.

در صورت به وجود آمدن هرگونه اختلال عصبی در کودکان ، می توانید جهت پیشگیری و یا درمان به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه نمایید.

درمان قطعی تشنج میسر می شود

درمان قطعی تشنج میسر می شود

بیماری تشنج

به تعریف ساده ، تغییراتی در فعالیت الکتریکی مغز را تشنج می گویند. این تغییر امکان دارد مسبب بروز واکنش ‌های شدید هیجانی گردد و یا هیچ نشانه‌ ای نداشته باشد. گاها تشنج شدید با لرزش شدید و همچنین از دست رفتن کنترل بدن همراه خواهد بود. با این حال تشنج ‌های خفیف هم می ‌توانند نشان‌ دهنده‌ وجود اشکالی بزرگ در بدن باشند. پس تشخیص آن ها بسیار مهم است. از آنجا که بروز تشنج می ‌تواند باعث آسیب‌ دیدگی فرد گردد و یا علامت هشداری مبنی بر وجود مشکلی جدی در بدن باشد، لذا ضروری می باشد که درصورت بروز آن ، سریعا جهت بررسی دلایل و اقدام به درمان ، به بهترین دکتر برای درمان صرع مراجعه گردد.

انواع تشنج

۱- تشنج‌ های غیر صرعی:

این گروه از تشنج ‌ها ناشی از آسیب‌ هایی مانند ضربه دیدن سر و یا وجود بیماری است. در صورتی‌ که بیماری درمان گردد ، تشنج نیز برطرف خواهد شد.

۲- تشنج‌ های جزئی:

این تشنج‌ ها هنگامی رخ خواهد داد که فرد دچار بیماری صرع باشد و در این حالت بیمار به ‌طور پی ‌در پی دچار تشنج می شود. این نوع از تشنج ‌ها تنها در یک طرف مغز اتفاق می ‌افتند و در نتیجه‌ آن تنها یک طرف از بدن درگیر تشنج می‌ گردد. این نوع از تشنج ‌ها با اسامی دیگر مانند تشنج فوکال ، جکسونین و لوب گیجگاهی نیز شناخته می ‌شوند.

۳- تشنج ‌های گسترده:

این تشنج در هر دو طرف مغز رخ می ‌دهد و در نتیجه هر دو طرف بدن را نیز تحت تأثیر خود قرار خواهد داد. تشنج ‌های گسترده شامل دو گروه از تشنج‌ های صرع بزرگ (گرند مال) و تونیک کلونیک هستند که عموما در بیماران ابتلا به صرع رخ خواهد داد. تشنج‌ های صرع کوچک (پتی مال) نوعی دیگر از تشنج ‌های گسترده می باشند که به تشنج‌ های غایب نیز معروف خواهند بود. این دسته از تشنج‌ ها علائم فیزیکی معدودی دارند و امکان دارد که شروع درگیری با آن ها برای چند ثانیه طول بکشد و به دلیل پنهان بودن علائم ، ممکن است که اطرافیان بیمار نتوانند درطول حمله به وی کمک نمایند.

علائم تشنج

درمان قطعی تشنج

درمان قطعی تشنج میسر می شود

ممکن است که بیماران هر دو نوع تشنج ‌های جزئی و گسترده را به‌ صورت همزمان تجربه نمایند و یا یکی به‌ دنبال دیگری اتفاق بیفتد. حمله‌ تشنج معمولا از چند ثانیه تا حدود ۱۵ دقیقه به طول می انجامد. گاهی قبل از شروع حمله ممکن است که بیمار علائم زیر را تجربه نماید:

۱- احساس ترس یا اضطراب ناگهانی

۲- احساس ناراحتی در معده

۳- احساس گیجی

۴- تاری دید

۵- لرزش بازوها و پاها به ‌طوری که بیمار بر اثر آن چیزی را بیندازد

۶- احساس خروج از بدن و برون ‌فکنی

۷- سردرد

بعضی از نشانه‌ ها نیز خبر از آغاز حمله می ‌دهند ، نشانه‌ هایی مانند:

۱- از دست دادن هوشیاری

۲- اسپاسم غیرقابل‌ کنترل ماهیچه‌ ها

۳- خروج آب دهان به ‌صورت کف آلود

۴- افتادن

۵- احساس مزه‌ عجیب در دهان

۶- به هم‌ فشردن شدید دندان‌ ها

۷- گاز گرفتن زبان

۸- حرکت سریع و ناگهانی چشم‌ ها

۹- ایجاد صداهای غیر طبیعی

۱۰- از دست دادن کنترل مثانه

۱۱- تغییر ناگهانی در خلق و خو

۱۲- دلیل تشنج

تنشج ‌ها می ‌توانند از مشکلات متعددی در بدن ایجاد شوند. هر مشکلی در بدن که منجر به آسیب مغزی شود می ‌تواند باعث بروز تشنج گردد. برخی‌ از این عوامل عبارتند از:

۱- ترک ناگهانی الکل

۲- گزیدگی یا گاز گرفتگی

۳- عفونت‌ های مغزی مانند مننژیت

۴- آسیب‌های مغزی یا وجود نقص در قسمتی از مغز در هنگام تولد

۵- خفگی

۶- استعمال نادرست و خودسرانه‌ دارو

۷- ترک ناگهانی یک دارو

۸- عدم تعادل در الکترولیت بدن

۹- شوک الکتریکی

۱۰- صرع

۱۱- فشار خون بسیار بالا

۱۲- تب شدید

۱۳- ترومای سر

۱۴- اختلال در عملکرد کلیه یا کبد

۱۵- کاهش شدید قند خون

۱۶- ضربه به سر

تشنج می ‌تواند ارثی باشد. بنابراین پزشک خود را در جریان وجود این مشکل در خانواده‌ خود بگذارید. بعضی از تشنج ‌ها به‌ خصوص در کودکان ، امکان دارد بر اثر عوامل ناشناخته رخ دهد.

درمان تشنج

درمان تشنج به علت بروز آن بستگی دارد. در واقع با درمان علت تشنج می ‌توان از بروز آن جلوگیری نمود. درصورتی که تشنج به دلیل ابتلای بیمار به صرع باشد ، معمولا از گزینه‌ های درمان دارویی ، جراحی جهت اصلاح موارد غیر طبیعی در مغز ، تحریک عصب یا رژیم غذایی خاصی موسوم به رژیم کتونی استفاده می‌ شود. با درمان منظم ، می ‌توان باعث کاهش و یا توقف علائم تشنج گردید.

کمک ‌رسانی به افراد مبتلا به تشنج

اولین قدم در کمک به این دسته از افراد ، سالم‌ سازی و متناسب ‌سازی محیط اطراف با شرایط بیمار ، برای جلوگیری از بروز آسیب ‌های احتمالی می باشد. اقدامات اولیه درصورت بروز حمله عبارتند از:

۱- هنگام بروز حمله ، فرد به پهلو خوابانده شده و یک بالش زیر سر وی قرار دهید.

۲- هرگز بیمار را تا پایان حمله ترک نکنید و در کنار وی بمانید.

۳- در صورت بروز هر یک از نشانه‌ های زیر سریعا با اورژانس تماس بگیرید:

تشنج بیش از سه دقیقه

بیدار نشدن فرد بعد از پایان حمله

تکرار تشنج

تشنج در افراد باردار

درمان قطعی تشنج میسر می شود ؟ تشنج در افرادی که هرگز سابقه‌ تشنج نداشته‌ اند: از آنجا که پس از شروع تشنج امکان متوقف نمودن آن وجود ندارد ، باید به یاد داشته باشید که در هنگام کمک حفظ خونسردی بسیار مهم می باشد.

بسیار مهم است که به‌ محض مشاهده‌ علائم تشنج ، حواس تان به زمان آن باشد. گاها تشنج ‌ها بین ۱ الی ۲ دقیقه طول می ‌کشند. در صورتی که مدت زمان تشنج در افراد مبتلا به صرع بیش از سه دقیقه طول کشید ، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.

اگر فرد در حالت ایستاده دچار تشنج شد برای جلوگیری از افتادن ، بلافاصله او را در آغوش بگیرید و سعی کنید وی را کف زمین بخوابانید.

مطمئن شوید که آن ها را از مبلمان یا اشیایی که درصورت افتادن بیمار را دچار آسیب ‌دیدگی می‌ کنند، دور نگه داشته ‌اید.

از قرار دادن هرگونه جسم خارجی در دهان فرد بپرهیزید.

از نگه داشتن بدن فرد درحین تشنج خودداری نمایید.

علائم میکروسفالی در نوزادان چیست

علائم میکروسفالی در نوزادان چیست

اختلال میکروسفالی

میکروسفالی (Microcephaly) یک نوع اختلال رشدی عصبی است که در این بیماری، سر (مغز) بیمار کوچک می باشد. نوزادانی که به این اختلال مبتلا شده اند مغزشان رشد کافی را نخواهد داشت و همین امر باعث می شود تا در آن ها معلولیت گسترده و ناتوانی های فراوانی پدیدار شود. میکروسفالی باعث می شود تا بافت مغز به طور غیرعادی کوچک گردد. این بیماری نادر بوده و در هر ۶۲۰۰ تا ۸۵۰۰ تولد یک مورد رخ می دهد.

علائم بیماری میکروسفالی در نوزادان

علائم میکروسفالی در نوزادان چیست : مهمترین نشانه میکروسفالی کوچک بودن سر نوزاد می باشد که از طریق اندازه گیری دور سر و همچنین مقایسه اندازه دور سر نوزاد با اندازه دور سر مربوط به نمودار رشد مشخص می‌ گردد. گرچه برخی از نوزادان با سر کوچک به دنیا خواهند آمد، ولی اندازه‌ سر نوزادان مبتلا به میکروسفالی خیلی کوچک تر از حد متوسط می باشد و حتی ممکن است کوچکتر از اولین صدک یک گروه سنی باشد. علایم شایع دیگری که در مبتلایان این بیماری دیده می شود عبارتند از:

۱- پیشانی با شیب وارونه که نشان دهنده نوع شدید آن می باشد.

۲- گریه با صدای بلند، تغذیه ضعیف، رخ دادن تشنج، افزایش حرکت دست ها و پا‌ها (اسپاستیسیتی)، داشتن فعالیت بیش از حد، تاخیر تکاملی و عقب ماندگی ذهنی.

۳- نوزادان مبتلا به این بیماری با افزایش سن صورتشان رشد خواهد کرد، اما جمجمه‌ آن ها رشد نخواهد نمود. میکروسفالی باعث می‌ گردد تا کودکان صورت بزرگ، نامتناسب و پیشانی عقب رفته‌ ای داشته باشند.

۴- به همین ترتیب امکان دارد دیگر قسمت های بدن نیز کوچکتر از حد معمول باشند.

علائم میکروسفالی

علائم میکروسفالی در نوزادان چیست

عوارض بیماری میکروسفالی

میکروسفالی در بیشتر اوقات با درجاتی از عقب ماندگی ذهنی همراه می باشد که البته در ۱۵ درصد موارد نوزادان هوش طبیعی خواهند داشت. در واقع این نوزادان با احتمال بیشتری، تاخیر رشد و اختلالات یادگیری را تجربه می‌ نمایند. آمار‌ها نشان داده که در حدود ۴۰ درصد کودکان مبتلا به میکروسفالی دچار بیماری صرع، ۲۰ درصد دچار فلج مغزی، ۵۰ درصد دچار افت ذهنی و ۲۰ الی ۵۰ درصد دچار مشکلات بینایی و شنوایی می باشند. به غیر از این‌ موارد، دیگر عوارض این بیماری می توان از تشنج، بیش فعالی، نابهنجاری در چهره، کوتاهی قد، مشکلات تغذیه ‌ای، اختلالات تعادلی و حرکتی را نام برد.

تشخیص بیماری میکروسفالی

بیماری میکروسفالی در شکم مادر هم قابل تشخیص می باشد ، به شرط این که تفاوت سر جنین با اندازه‌ ای که باید داشته باشد زیاد باشد. البته بیشتر اوقات این مشکل زودتر از سونوگرافی ۳ ماهه سوم مشخص نمی گردد.

در اکثر موارد، بیماری را بعد از تولد تشخیص می دهند و یا حتی پس از گذشتن مدتی از تولد نوزاد خودش را نشان خواهد داد.

روند تشخیص میکروسفالی این گونه می باشد که پس از آزمایش فیزیکی و همچنین ارزیابی محیط دور سر، سابقه پزشکی خانوادگی و اندازه سر والدین را خواهند سنجید و نمودار رشد سر در طول زمان را تهیه می نمایند.

متخصصان نیز خواهند توانست جهت ارزیابی وجود یا دلیل تاخیر در رشد از سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، MRI (تصویر برداری با رزونانس مغناطیسی) و یا آزمایش خون استفاده نمایند. سی تی اسکن و MRI اطلاعاتی در خصوص وجود عفونت در رحم که امکان دارد باعث تغییرات ساختاری مغز گردد را در اختیار پزشکان قرار می ‌دهد.

درمان اختلال میکروسفالی

متاسفانه در حال حاضر درمان و یا دارویی برای این بیماری کشف نشده است و متخصصان در تلاش هستند تا از تاثیرات کوچک بودن جمجمه و همچنین رشد نکردن مغز بر زندگی کودک کاهش دهند و بیماری یا عوارض توام با آن، مانند تشنج را کنترل نمایند.

اگر کودک مبتلا به بیماری میکروسفالی خفیف باشد، گاها به آزمایش های معمولی نیاز خواهد داشت. ولی کودکانی که به نوع وخیم ‌تر این بیماری دچار می شوند، نیازمند کمک پزشکی بیشتری خواهند بود تا توانایی های جسمی و فکری شان مثل گفتار تقویت گردد، که در این هنگام، فیزیوتراپی و کار درمانی را در بالا‌ترین سطح انجام می دهند.

عوامل موثر در ایجاد بیماری میکروسفالی و پیشگیری از آن

این اختلال در خیلی از موارد ژنتیکی می باشد. این مسئله مخصوصا در ازدواج‌ های فامیلی و خانواده‌ هایی که بیمار مبتلا به میکروسفالی داشته‌ اند نمایان می شود. اولین اقدام پیشگیرانه در مورد ازدواج‌ های فامیلی، استفاده از مشاوره ژنتیکی است. البته در صورت بارداری پس از ۳۵ سالگی و سابقه سقط جنین هم بهتر است که مشاوره انجام شود. این اقدام مخصوصا در هنگامی که والدین قبلا دارای یک فرزند مبتلا به میکروسفالی بوده اند حیاتی خواهد بود و برای چنین والدینی حتما باید پیگیری دقیقی انجام شود.

عارضه‌ ای به نام کرانیوسینوستوز هم وجود دارد که خواهد توانست باعث میکروسفالی گردد. در این بیماری، مفاصل بین استخوان‌ های جمجمه کودک پیش از موعد مقرر به هم جوش خواهند خورد و از رشد مناسب مغز جلوگیری می نمایند، ولی این اختلال گاها با عمل جراحی قابل تغییر می باشد و به شکل گیری دوباره جمجمه کمک شایانی می کند.

همیشه پیشگیری، عواقب و عوارض کمتری دارد تا درمان آن بیماری. والدینی که در خانواده‌ شان سابقه اختلال میکروسفالی را دارند بهتر است که بدون مشورت با فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان دست به اقدام خود سرانه نزنند. والدینی که زمینه ژنتیکی ندارند و از این موضوع خیالشان راحت است باید تلاش نمایند تا بیشترین مراقبت را در زمان بارداری اعمال کنند و مادر از تمامی عوامل موثر دور نگه داشته شود. بسیاری از خانواده‌ ها، ابتلا مادران باردار به عفونت های ویروسی را ساده می‌ گیرند و آن را یک بیماری معمولی می‌ نامند، ولی حتی اگر بدن مادر بتواند به خوبی از پس آن بیماری بر آید، این نوزاد ظریف و کوچک است که باید عواقب بی‌ دقتی و سهل انگاری دیگران را تا آخر عمر پس دهد.

برخورد با کودکان بیش فعال

برخورد با کودکان بیش فعال

رشد مغز کودکان بیش فعال

رشد مغز کودکان بیش فعال، کندتر از دیگر کودکان می باشد. محققان بر این باورند که تکامل بعضی از قسمت های مغزی کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه، تا ۳ سال دچار تاخیر خواهد بود. کنترل رفتار و همچنین تمرکز حواس برای کودکانی که دچار این اختلال می باشند، دشوارتر است. در تحقیقات این محققان مشاهده گردیده که ترتیبی از قسمت های مغز تکامل می ‌یابد که در کودکان مبتلا به این اختلال دقیقا همانند کودکان سالم است.

برخورد با کودکان بیش فعال

بیش فعالی اختلالی شایع در کودکان است که حدود ۸ الی ۱۰ درصد از کودکان دچار این اختلال می باشند. اختلال بیش فعالی کودکان جز اختلالات جسمی و همچنین روحی به حساب می آید که نشانه های این اختلال، تا سن هفت سالگی خود را بروز می دهد. اما این اختلال مختص هیچ سن خاصی در کودکان نخواهد بود، زیرا که حتی در برخی نوزادان نیز نشانه های آن دیده می شود. در ادامه می پردازیم به چند رفتار مشخص شده صحیح توسط فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان برای برخورد با کودکان بیش فعال:

۱- در نگرش و افکار خود تغییراتی را ایجاد نمایید:

رفتارهایی که کودک از خود بروز می دهد، ناشی از اختلال بیش فعالی می باشد که به همین علت کارهایش از روی قصد و عمد نخواهد بود. باور کردن این موضوع، بسیاری از فعالیت های کودکتان و برخورد با کودکان بیش فعال را برای شما راحت تر خواهد نمود. سعی نمایید که ویژگی ها و توانایی های خوب فرزندتان را در او جست وجو نموده و هر چقدر که می توانید اطلاعات خودتان را در مورد این بیماری افزایش دهید تا بتوانید بهتر به او کمک کنید.

۲- به حرف های کودکتان گوش دهید و با او صحبت نمایید:

در هر زمانی سعی کنید که با کودکتان رابطه داشته باشید، حتی در زمان هایی که فرزندتان دچار اختلال بیش فعالی است، این رابطه را قوی تر نمایید. هنگامی که با کودک خود صحبت می کنید به حرف هایش با دقت گوش دهید. با فرزندتان کودکانه و ساده صحبت نموده و به علایقش از طریق صحبت هایی که به شما می زند پی ببرید.

کودکان بیش فعال

برخورد با کودکان بیش فعال

۳- نحوه صحیح انجام کارها را به فرزند خود آموزش دهید:

در هیچ زمان از فرزند خود این انتظار را نداشته باشید که همانند انسانی بالغ کارهایش را انجام دهد. زیرا که باید سطح توقع خودتان را نسبت به سن کودکتان پایین بیاورید. در ادامه روش های پیشنهادی جهت آموزش انجام کارها به کودکان بیش فعال را ارائه می نماییم:

۱- زمان آغاز کار را برای فرزندتان مشخص نمایید و از او بخواهید تا گزارش کارهای روزانه اش را به شما بدهد.

۲- کارها و وظایف کوچکی را به کودکتان محول نمایید. به نحوی که او بتواند به راحتی آن وظایف را انجام دهد.

۳- قوانین آسانی را جهت انجام کارها تعریف نموده و به طور خلاصه شده برای فرزندتان توضیحاتی را ارائه دهید.

۴- برای فرزندتان یک برنامه روزانه و ثابت را تهییه کنید. که در برنامه، علایق او همانند تماشای تلویزیون، بازی و … نیز موجود باشد.

۵- برای اینکه فرزندتان تکالیف مدرسه اش را چگونه انجام دهد ، برنامه ریزی دقیقی انجام دهید. و از فرزندتان بخواهید که تکالیفش را طبق برنامه مشخص شده انجام دهد.

۶- سعی نمایید تا با عملکرد صحیح خود کارهای درست و غلطی را که کودکتان انجام می دهد را به او نشان دهید.

۷- برای فرزنتان پاداش در نظر گرفته و هنگامی که فعالیت هایش را به درستی انجام می دهد به او پاداش بدهید و به مرور زمان دریافت پاداش را برای او سخت تر کنید ، تا فرزندتان تلاش خود را جهت دریافت پاداش بیشتر نماید.

۸- اگر کودکتان در انجام کارهایش، خطایی انجام داد برای او او جریمه ای را در نظر بگیرید. به طور مثال اگر تکالیفش را انجام نداد از او بخواهید تا اتاقش را مرتب نماید.

۴- از مشاوراتی که روانشناسان ارائه می دهند ، بهره مند شوید:

بهترین روش جهت کنترل نمودن رفتار و همچنین درمان کودک متبلا به اختلال بیش فعالی ، مراجعه به مشاور و روانشناس کودک می باشد. روانشناسان خواهند توانست بهترین راهکار را با توجه به شرایط و وضعیت کودکتان را تجویز نمایند.

۵- فرزندتان را با دیگر همسالان او مقایسه نکنید:

در طول روز حداقل حدود ۱۵ الی ۲۰ دقیقه از وقت خود را به فرزندتان اختصاص دهید تا رابطه نزدیکتری بین شما و او ایجاد شود. در این هنگام به فرزند خود در انتخاب فعالیت یا تکلیفش حق انتخاب داده و کودک نقش اصلی را بر عهده بگیرد. زمانی که با کودک خود صحبت می نمایید و یا او در حال انجام تکالیفش است ، به هیچ عنوان فرزندتان را با دیگران مقایسه ننمایید.

۶- از معلمان مدرسه بخواهید تا روش رفتاری یکسانی را در مدرسه اعمال نمایند:

بهترین روش جهت همکاری معلم و والدین در برخورد با کودکان بیش فعال، گزارش روزانه می باشد. در ساعت آخر مدرسه ، معلم خواهد توانست ارزیابی جدیدی از عملکرد رفتاری کودک در طی یک روز را داشته باشد. جایزه کودک برای داشتن عملکردی مطلوب در مدرسه می ‌تواند بازی نمودن خارج از منزل باشد. اگر فرزندتان در مقطع راهنمایی یا دبیرستان است ، حتما از مشاور مدرسه کمک بگیرید. خیلی از والدین بدون کمک گرفتن به صورت حرفه ‌ای از این تکنیک‌ ها استفاده می‌ نمایند و اگر جهت اجرای این تکنیک ها به مشکل برخوردید ، بهتر می باشد که در کلاس های آموزش والدین شرکت نمایید.

۷- به کودکتان توجه مثبتی داشته باشید:

شما هنگامی خواهید توانست با موفقیت برای فرزند خود حد و مرز قوانین را تعیین نمایید که به عملکردهای مثبت کودکتان توجه نشان داده باشید. بهترین روش جهت آموزش رفتار خوب ، شکل دادن رفتار و یا تشویق او خواهد بود. اگر تشویق فرزندتان ، را به درستی انجام دهید ، متوجه خواهید شد که این رفتار به عنوان یک روش تربیتی و انضباطی بسیار موثر خواهد بود.

بررسی اندازه دور سر نوزدان

بررسی اندازه دور سر نوزدان

بررسی اندازه دور سر نوزادان در حین تولد

بررسی اندازه دور سر نوزدان، به زمان و سن او هنگام تولد بستگی دارد. نوزادانی که در دوره کامل بارداری یعنی ۹ ماهگی به دنیا می آیند، اندازه سر آن ها حدود ۳۲ تا ۳۶ سانتی متر می باشد. اگر نوزاد، زودتر از ۹ ماهگی به دنیا بیاید اندازه سر او کمتر از ۳۲ سانتی متر خواهد بود.

رشد دور سر نوزاد بعد از تولد

بررسی اندازه دور سر نوزدان در یک سال اول شیرخوارگی، بسیار سریع اتفاق می افتد، به نحوی که در این یک سال دور سر کودکان حدود ۱۲ سانتی متر و یا حتی بیشتر رشد می کند، که ۹ سانتی متر از آن مربوط به شش ماه اول و ۳ سانتی متر دیگر مربوط به شش ماه دوم سال اول می شود.

جدول اندازه دور سر کودک در سال اول

ماه تولد پسر (cm) دختر (cm)
بدو تولد ۳۲.۱ تا ۳۶.۹

 

۳۱.۷ تا ۳۶.۱

 

۱ ۳۵.۱ تا ۳۹.۵

 

۳۴.۳ تا ۳۸.۸

 

۲ ۳۶.۹ تا ۴۱.۳

 

۳۶.۰ تا ۴۰.۵

 

۳ ۳۸.۳ تا ۴۲.۷ ۳۷.۲ تا ۴۱.۹

 

۴ ۳۹.۴ تا ۴۳.۹

 

۳۸.۲ تا ۴۳.۰

 

۵ ۴۰.۳ تا ۴۴.۸

 

۳۹.۰ تا ۴۳.۹

 

۶ ۴۱.۰ تا ۴۵.۶

 

۳۹.۷ تا ۴۴.۶

 

۷ ۴۱.۷ تا ۴۶.۳

 

۴۰.۴ تا ۴۵.۳

 

۸ ۴۲.۲ تا ۴۶.۹

 

۴۰.۹ تا ۴۵.۹

 

۹ ۴۲.۶ تا ۴۷.۴

 

۴۱.۳ تا ۴۶.۳

 

۱۰ ۴۳.۰ تا ۴۷.۸

 

۴۱.۷ تا ۴۶.۸

 

۱۱ ۴۳.۴ تا ۴۸.۲

 

۴۲.۰ تا ۴۷.۱

 

۱۲ ۴۳.۶ تا ۴۸.۵

 

۴۲.۳ تا ۴۷.۵

 

نحوه اندازه گیری دور سر نوزادان

برای انجام بررسی اندازه دور سر نوزدان، از نوارهای مدرج پلاستیکی و فلزی بین موهای سر و ابروی کودک استفاده می نمایند، به صورتی که دور سر را در پیشانی و برجستگی پس سر را اندازه گیری می نمایند. پس از آن، اندازه به دست آمده را بر روی نمودار رشد و منحنی‌ های اندازه‌ دور سر برده و با خط رشد نرمال مقایسه می نمایند. لازم است  این بررسی ها توسط متخصص اطفال انجام شود، تا در صورت مشاهده علائم غیر طبیعی، درمان های لازمه انجام شود.

آیا اندازه دور سر هر نوزاد باید با دیگر نوزادان یکسان باشد

اندازه دور سر نوزادان

بررسی اندازه دور سر نوزدان

در جواب این پرسش باید گفت که خیر ، رشد اندازه سر هر نوزاد متفاوت است. اندازه رشد دور سر نوزاد در ۱ سال اول، عددی ثابت می باشد، به طوری که در ۳ ماه اول باید ۶ سانتی متر رشد نموده و پس از آن از ۳ تا ۱۲ ماهگی، دور سر نوزادان حدود شش سانتی متر رشد می نماید. اما دور سر نوزادی که تازه متولد شده است ، با میزان دور سر پدر و مادر در یک اندازه محدودی خواهد توانست تغییر نماید. بنابراین اگر رشد دور سر نوزاد براساس سن طبیعی او است، می تواند اندازه دور سر هر نوزاد با دیگر نوزادان متفاوت باشد.

اندازه گیری دور سر نوزادان دختر

در این نمودار اندازه نرمال دور سر نوزادان دختر را از ابتدای تولد تا سن ۳۶ ماهگی را نشان می ‌دهد. اگر اندازه دور سر دخترتان در ۱۸ ماهگی، ۴۶.۵ سانتی متر باشد، اندازه دور سر او حدود پنجاه درصد خواهد بود، به این معنی که دور سر نصف نوزادان دختر‌ در این سن کمتر از این اندازه و نصف دیگر بیشتر از آن خواهد بود.

اندازه گیری دور سر نوزادان پسر

در این نمودار بررسی اندازه دور سر نوزدان پسر را از ابتدای تولد تا سن ۳۶ ماهگی را نشان می ‌دهد. اگر اندازه دور سر پسرتان در سن ۱۸ ماهگی حدود ۴۸ سانتی متر باشد ، اندازه‌ دور سر او پنجاه درصد خواهد بود ، به طوری که دور سر نصف پسر‌ها در این سن کمتر و نصف دیگر بیشتر از این اندازه خواهند بود.

علل کوچک بودن دور سر نوزادان یا میکروسفالی

۱- نداشتن رشد مناسب مغز نوزاد ، به علت آسیب‌ های وارده در دوران بارداری یا حین زایمان

۲- استفاده از برخی داروها توسط مادر در دوران بارداری

۳- تماس جنین با اشعه ایکس

۴- بعضی از بیماری های ژنتیکی

۵- عفونت‌های وارده شده به مادر در دوران بارداری

۶- داشتن سو تغذیه شدید

۷- برخی از سندرم‌ های ژنتیکی و یا اختلالات کروموزومی

۸- بروز بیماری‌ های عفونی در داخل رحمی

علل بزرگ بودن دور سر نوزادان یا ماکروسفالی

۱- تجمع مایع داخل مغزی

۲- پدیدار شدن خون ریزی یا داشتن توده داخل مغزی و بیماری های ارثی

۳- عفونت های مغزی

۴- داشتن کمبود ویتامین

۵- کم کاری تیروئید

۶- مشکلات و بیماری های ژنتیکی

۷- وجود ضایعه فضاگیر مغزی

۸- مسمومیت ویتامین های A و D

۹- بعضی از بیماری های استخوانی

۱۰- مصرف برخی داروها و عوارض آن ها

اگر دور سر کودکان کوچک یا بزرگ بود، به معنای غیر طبیعی بودن آن است؟

خیر. در برخی مواقع، اندازه دور سر نوزاد در حین تولد به صورت ارثی کوچکتر یا بزرگتر می باشد، اما میزان رشد دور سر آن طبیعی است. در این صورت اگر تکامل دور سر کودک همانند دیگر همسالان او است، نباید نگران شد. اما اگر اندازه دور سر کودک، با میزان رشد دور سر در نمودار متناسب نباشد حتما باید به فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه کنید.

تشخیص و درمان اختلالات اندازه دور سر نوزاد

این نوع بیماری ها، با معاینه توسط فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان قابل تشخیص می باشد. برای اطمینان از این بیماری ، نیاز است تا اقداماتی مانند ام آرآی مغزی و بررسی آزمایشگاهی انجام شود. در صورتی که علت اصلی کوچکی یا بزرگی دور سر نوزاد تشخیص داده شود، درمان آن با درمان علت زمینه ای بیماری همراه می باشد.

دلایل مهم میگرن در کودکان

دلایل مهم میگرن در کودکان چیست

بررسی بیماری میگرن در کودکان

میگرن در کودکانی که سن آن ها کمتر از دو سال است، به ندرت اتفاق خواهد افتاد. اما هر چه سن کودک بالاتر برود امکان بروز میگرن هم بیشتر می شود. طبق آمار ارائه شده، از هر هزار کودک حدود ۵۰ نفر به میگرن مبتلا هستند. قبل از سن بلوغ ، تعداد پسرانی که به میگرن دچار می شوند ۲ برابر دختران می باشد. ولی پس از بلوغ، از این تعداد کاسته خواهد شد و تعداد دخترانی که دچار این نوع سردرد می شوند، بعد از بلوغ افزایش می یابد.

دلایل مهم میگرن در کودکان چیست ؟ میگرن انواع مختلفی دارد که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت:

میگرن کلاسیک

در این حالت از میگرن ، یک طرف از سر دچار درد می شود.  که معمولا به صورت اختلالات بینایی ظاهر می گردد و در برخی مواقع نیز به صورت اختلالات بویایی گزارش شده است. این اختلالات بینایی در حدود سی درصد از کودکان مبتلا به این بیماری دیده می شود. زمانی که کودک برای اولین بار دچار این حالت می شود ، بسیار مضطرب خواهد شد. این نوع سردرد گاها بعد از ظهور اختلالات بینایی یا همزمان با آن نمایان می شود.

میگرن معمولی

در این نوع میگرن، معمولا سردرد در یک طرف حس نخواهد شد بلکه به صورت سردرد تعمیم یافته می باشد. در میگرن معمولی، علاوه بر احساس کسالت عمومی، همراه با حالت تهوع و یا استفراغ نیز خواهد بود.

نحوه تشخیص حملات میگرن از حملات بیماری صرع ممکن است دشوار شود ، به این علت که امکان دارد حملات به قدری شدید باشد که کودک زمین بخورد.

طبق آمار گزارش شده، کودکانی که به میگرن مبتلا می باشند، حدود ۴۰ درصد بیشتر از کودکان دیگر به حالت تهوع در مسافرت دچار می گردند.

تاریخچه میگرن

سقراط در حدود بیست و پنج قرن پیش، از نوعی میگرن به نام میگرن کلاسیک سخن گفته بود، که با استفاده از سخن سقراط به این موضوع پی می بریم که میگرن یک بیماری جدید نمی باشد.

میگرن در کودکان

دلایل مهم میگرن در کودکان

دلایل میگرن در کودکان

این بیماری امکان دارد به صورت حاد و حمله ای آغاز گردد که ساعت ها و یا حتی روزها ادامه خواهد داشت. این نوع سردرد دارای علائمی همانند تهوع و استفراغ را دارد. در برخی دیگر از بیمارها علائمی مانند گریز از نور، صدا و گاهی گریز از رایحه‌ هایی مانند عطر و ادکلن یا گل و… رخ می دهد.

میگرن در کودکان بعد از شروع شدن، به ‌صورت پیوسته ادامه می یابد و شدت می ‌گیرد. میگرن در کودکان ، حدود یک ساعت تا ۳ روز ادامه خواهد داشت و بعد از این مدت برطرف می شود. که برای برخی از بیماران ممکن است پس از چند روز بهبود، مجددا دچار میگرن شوند. از علائم میگرن در کودکان می توان از ژنتیک، استرس، ورزش، غذاهای خاص و عادت ماهانه (در دختران) نام برد.

‌نکته مهم دیگری که در شناسایی این بیماری باید مد نظر قرار بگیرد، وجود برخی از علائم مشابه میگرن در بیماری هایی مانند سینوزیت، عفونت‌ های سیستم تنفسی فوقانی، مننژیت و همچنین تومورهای ناحیه سر و گردن است. اگر علائم هشداردهنده ای در سردرد مانند تب، سفتی گردن، سردرد صبحگاهی یا سردردی که متفاوت از میگرن است، باید سریعا به پزشک مراجعه نمود.

در برخی مواقع، استفاده از لبنیات، تخم مرغ و غذاهایی که دارای گلوتن می باشند باعث شدت در حملات میگرنی می شوند. که این نوع مواد غذایی در برخی دیگر از بیماری ها مانند بیماری سلیاک باعث تسریع در آن خواهد شد.

یکی دیگر از عوامل شدت میگرن در کودکان، ورزش های رقابتی می باشد. در برخی مواقع، دستیابی به موفقیت در رقابت های ورزشی باعث بروز این عامل می شود.

ارتباط بین میگرن و ‌جنسیت

این بیماری در بین پسران و دختران به یک نسبت مشاهده می گردد. تنها فرق آن در زمانی است که رخ می دهد. به نحوی که این بیماری برای اولین مرتبه پسران، در دوران قبل از بلوغ و در دختران، در دوران پس از بلوغ رخ خواهد داد. سابقه خانوادگی و همچنین ارثی بودن آن تاثیر بسزایی در میگرن برای کودکان دارد.

چگونگی درمان میگرن در کودکان

بیشتر کودکان مبتلا به میگرن، بعد از سن بلوغ خود به خود درمان می شوند. ولی میگرنی که در سنین نوجوانی آغاز می گردد، معمولا تا بزرگسالی ادامه خواهد داشت، اما حملات و شدت آن با افزایش سن، کمتر خواهد شد برای مراجعه به بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان با ما همراه باشید.

جهت درمان میگرن در حالت معمولی، بهتر است قبل از اینکه شدت یابد ، کودک در یک اتاق تاریک و ساکت به مدت یک ساعت استراحت نماید. در این هنگام داروهای مسکن همانند ترکیب پاراستامل (که با تجویز پزشک باید مصرف شود) نیز توصیه می شود. کودکانی که به میگرن حاد مبتلا هستند، دائما استفراغ می کنند که در این حالت باید از داروی ضد تهوع استفاده نمود.

با استفاده از روش هایی که در ادامه به آن ها می پردازیم، خواهید توانست از حملات میگرن در کودکان پیشگیری نموده یا شدت آن را کاهش دهید:

۱- دور نمودن کودک از عواملی مانند نور ، صدا و بوهای محرک

۲- استفاده از داروهای مسکن و همچنین پیشگیری‌ کننده تحت نظر متخصص کودکان یا مغز و اعصاب

۳- خواباندن کودک در اتاقی که تاریک و آرام باشد (در حین حمله)

۴- گذاشتن کمپرس یخ بر روی صورت و چشم ‌های کودک (در حین حمله)

۵- دور نمودن کودک از استرس های احتمالی و همچنین کم کردن فعالیت های زیاد جسمانی

۶- استفاده نکردن از مواد غذایی محرکی مانند شکلات، قهوه، کافی میکس، آجیل، پنیر و گوشت های فرآوری شده (مانند سوسیس و کالباس)

علائم تومور مغزی در کودکان

علائم تومور مغزی در کودکان

تومور مغزی در کودکان

تومور مغزی را این گونه می توان تعریف نمود که رشد یک توده غیرطبیعی در مغز، که امکان دارد خوش خیم و یا بدخیم باشد یا به عبارتی نوعی نئوپلاسم داخل جمجمه ای سخت و تو پر یا یک تومور (رشد غیر طبیعی سلولی) در داخل مغز و یا کانال مرکزی نخاع است. تومور مغزی معمولا تمامی تومورهای داخل جمجمه و یا تومورهای درون کانال مرکزی نخاع را در بر می گیرند.

این تومورها حاصل گسترش بدخیمی هایی هستند که در مرتبه اول سایر ارگان ها را درگیر خود می نمایند، که در این حالت بدان متاستاز تومور گفته می شود. بعضی از علائم تومور مغزی در کودکان می توانند شامل سردرد، حالت تهوع (که معمولا در صبح اتفاق افتاده و با استفراغ همراه نمی باشد)، عدم تعادل و توازن، تشنج، مشکلات بینایی، کاهش هماهنگی بین اعضای بدن، خستگی، سستی، خواب آلودگی، احساس ضعف در یک سمت از بدن، بزرگ شدن اندازه سر، حرکات کنترل نشده از ناحیه چشم، کج خلقی و تغییرات رفتاری می باشد.

بررسی علائم و نشانه های تومور مغزی

علائم تومور مغزی براساس قرار گرفتن در بخش خاصی از مغز متغیر می باشد ، ولی در اکثر کودکان حداقل یک علامت شایع بروز می نماید.

اصلی ترین نشانه تومور، سردرد می باشد. در بیشتر مواقع سردرد به نوعی است که بیمار برای اولین بار آن را تجربه می نماید و در واقع با سردردهای دیگر متفاوت می باشد. این سردردها شدید و مداوم هستند که باعث اختلال در خواب و یا بیدار شدن بیمار در اوقات نیمه شب می شوند و با خوردن داروهای مسکن، درد کاهش نمی یابد. از دیگر علائم تومور مغزی در کودکان می توان به تشنج اشاره نمود.

افرادی که سابقه تشنج یا ضربه به سر را ندارند نیز مشکوک به تومور بوده و حتما باید از این نظر بررسی شوند. کرختی و بدون احساس بودن در اندام ها، اختلال در صحبت نمودن، اختلال های شناختی، خواب آلودگی، اختلال دید و استفراغ از دیگر علائم تومور مغزی می باشند. این علائم ناشی از افزایش فشار در داخل مغز است.

تومور مغزی در کودکان

علائم تومور مغزی در کودکان

به طور کلی علائم تومور مغزی شامل موارد ذیل می باشند:

۱- سردردها (که معمولا در اوایل صبح شدیدتر می باشند)

اگر به طور ناگهانی متوجه سردرد در کودکتان شده اید که به طور منظم با این مشکل سرو کار دارد، این می تواند علل مختلفی داشته باشد که از آن جمله می توان به تومور مغزی اشاره نمود. سردرد می تواند یکی از نشانه های اولیه شکل گیری تومور مغزی باشد. این سردردهای خاص که با تومورهای مغزی مرتبط بوده و واکنشی مشابه با سردردهای دیگر به استفاده از درمان های بدون نسخه مانند قرص های مسکن نشان نخواهند داد. با این وجود، بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان در تهران به این نکته اشاره دارد که در مواجه شدن با سردرد نباید موجب هراس شما گردد، زیرا بیشتر سردردها بی ارتباط با تومورهای مغزی می باشند.

۲- انقباض ماهیچه ای (صرع یا تشنج)

تومور مغزی می تواند عامل تشنج باشد. تشنج ها همراه با برخی از انواع خاص تومورهای مغزی مانند گلیوم های با رشد آهسته، مننژیوم و تومورهای مغزی متاستاتیک (سرطانی که از قسمت دیگری آغاز شده و به مغز گسترش می یابد) شایع هستند. خصوصیات تشنج های مرتبط با تومور مغزی شامل آغاز ناگهانی اشکال، از دست دادن عملکرد بدن، ایست تنفسی (برای ۳۰ ثانیه یا بیشتر) که می تواند به آبی شدن رنگ پوست منجر گردد، ضعف و یا بی حسی که می توان به آن اشاره نمود.

۳- مشکلاتی در خصوص تعادل و راه رفتن

بعضی از علائم تومور مغزی در کودکان به صورت جسمانی خود را نشان خواهند داد که می توانند به واسطه خود تومور و یا روش های درمانی پدیدار گردند. از آنجایی که مغز و نخاع قسمتی از سیستم عصبی به حساب می آیند، بیماران مبتلا به سرطان مغز خواهند توانست طیف وسیعی از عوارض جانبی ناخواسته را تجربه نمایند. بیماران ابتلا به تومور مغزی امکان دارد در راه رفتن و همچنین حفظ تعادل خود دچار مشکلاتی شوند.

۴- تغییرات در بینایی و شنوایی (تاری دید ناگهانی یا کاهش شدید شنوایی)

در برخی مواقع این علائم به دلیل وجود تومور مغزی نمی باشند و برخی دیگر از مشکلات نیز می توانند باعث بروز این علائم گردند.

۵- تغییرات در خلق، شخصیت و توانایی تمرکز

والدین کودک ابتلا به تومور مغزی ممکن است متوجه تغییر در رفتار کودکان شوند. تغییرات شخصیتی در یک بیمار خواهد توانست فشار مضاعفی را به وی وارد نماید.

تومورهایی که در قسمت های دیگری از مغز شکل می گیرند خواهند توانست موجب عدم تعادل هورمونی و ناراحتی شدید در بیماران شوند، مخصوصا اگر توانایی آن ها در صحبت کردن تحت تاثیر قرار گیرد.

از دیگر نشانه های تومور مغزی می توان به ایجاد اشکال در حافظه، حالت تهوع و استفراغ، خواب رفتگی و یا سوزش در بازوها و پاها اشاره نمود.

معرفی راهکارهای تشخیص تومور مغزی

افرادی که دارای تومور مغزی می باشند، چند راهکار برای درمان در اختیار دارند، این راهکارها عبارتند از جراحی، پرتو درمانی و شیمی درمانی. بسیاری از بیماران چند نوع از این درمان ها را دریافت می نمایند.

ام آر آی (MRI) : دستگاه بزرگی مجهز به آهن ربای قدرتمند ، که به کامپیوتر متصل شده و جهت عکس برداری دقیق از نواحی مختلف سر مورد استفاده قرار می گیرد.

سی تی اسکن (CT Scan) : دستگاه اشعه ایکس، متصل به کامپیوتر که یک سری عکس های دقیق از سر شما گرفته می شود.

معاینه توسط دستگاه عصبی: بهترین فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان، بینایی، شنوایی، هوشیاری، قدرت عضلات، هماهنگی و رفلکس های شما را مورد بررسی قرار می دهد.

علائم تومور مغزی در کودکان در سنین مختلف متفاوت می باشد که در کودکان و سنین بالای ۵۵ سال بیشتر از نوع بدخیم است. در حالی که در سنین میان این دو شیوع تومور خوش خیم و بدخیم نسبتا یکسان می باشد. شایع ترین تومور در کودکان، تومورهای حوزه خلفی هستند که از نوع مدولوبلاستوم و آپاندیموم می باشند، در حالی که در بزرگسالان بالای ۵۵ سال بیشتر تومورهای بدخیم از نوع گلیوبلاستوم هستند.

درمان بیماری نورون کودکان

درمان بیماری نورون کودکان

 بیماری نورون حرکتی

به هر کدام از ۵ اختلال عصبی که به صورت انتخابی نورون های حرکتی را تحت تأثیر خود قرار می ‌دهد گویند. این بیماری سلول هایی را در کنترل خود دارد که این موارد شامل صحبت نمودن ، بلع ، راه رفتن و حرکات کلی بدن می شود. اختلال در این موارد باعث افزایش ناتوانی خواهد شد.

درمان بیماری نورون کودکان

درمان بیماری نورون کودکان در درمان خیلی از بیماری ها تاثیر مستقیمی داشته و در ۹۰ درصد موارد موثر بوده است. در مرحله اول بیماری که از این طریق درمان می شود بیماری بیش فعالی کودکان می باشد. سازمان بهداشت جهانی این روش را تایید نموده و در تمامی کشورهای پیشرفته جهان از این روش استفاده می نمایند. در نورون درمانی کودکان هیچگونه دارویی استفاده نمی شود که به این علت می توان این روش را بسیار سالم و بدون آسیب دانست. بیماری های دیگری که با این روش قابل درمان می باشد شامل: استرس ، اضطراب و بیماری های افسردگی شدید که مقاوم به درمان می باشند را می توان نام برد. و همچنین از نورون درمانی کودکان جهت وز وز گوش ، سردرد های میگرنی ، بیماری اتیسم و غیره استفاده می گردد. نورون تراپی جهت توان بخشی بعد از رخ دادن سکته های مغزی بسیار رضایت بخش می باشد.

کودکانی که به سن مدرسه رسیده اند ، بیماری بیش فعالی در بین آنان بیماری شایعی می باشد که در این حالت ، کودک بیش از حد پرتحرک بوده و همچنین تمرکز ، میزان دقت و فهم در آنان کم می گردد که به علت حواس پرتی و نداشتن دقت ، باعث افت تحصیلی در آنان می شود. اگر فرزندتان را نزد فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان ببرید ، جلوی بیش فعالی آن ها را گرفته و در سنین نوجوانی دچار مشکلاتی نخواهند شد. بیش فعالی کودکان می تواند شامل پیامدهای خطرناکی باشد که باید آنها را حل نمود.

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان بیماری نورون کودکان

روش درمان بیماری نورون حرکتی با تغییر اندازه نورون ‌ها

پژوهشگران آمریکایی در تحقیقات جدید خود نشان دادند که تغییر اندازه نورون ‌ها خواهد توانست به درمان بیماری نورون حرکتی کمک کند. در این پژوهش نشان داده شده است که واکنش سلول‌ های عصبی حرکتی (نورون‌ها) چگونه درمان بیماری نورون کودکان صورت می گیرد.

معرفی چند راهکار جهت تقویت توان مغزی در کودکان

طبق گفته های فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مغز هر نوزاد در بدو تولد دارای صد میلیارد سلول عصبی (نورون) می باشد. هدف ایجاد شبکه در بین سلولی از مغز ، این است که اگر از آن به درستی استفاده نگردد ، از بین خواهد رفت. شما اگر با نوزاد خود رفتارهای محبت آمیزی داشته باشید ، کودکتان مملو از جلوه های زبانی قرار خواهد گرفت که این امر می تواند پیوند های عصبی فراوانی را در مغز او فراهم نموده و در بین سلول ها مغزی ، ایجاد شبکه نماید. و در نتیجه این کار باعث تقویت در مهارت های استدلالی ، برنامه ریزی و زبانی می گردد. در ادامه به چندین راه موثر جهت تقویت قوای مغزی نوزاد اشاره می نماییم:

  • پیش از تولد نوزاد ، سلامت و تندرستی جسمانی او را در نظر بگیرید.
  • مکالمات معناداری را با کودکتان داشته باشید.
  • بازی هایی که با دست می باشد را بیشتر انجام دهید.
  • کودک خود را به کتاب علاقه مند نمایید.
  • در هنگام عوض نمودن پوشک ، برای تقویت احساس عاطفی نوزاد استفاده نمایید.
  • اسباب بازی هایی که جهت رشد کودکتان مفید است را انتخاب کنید.
  • برای فرزندتان محیطی ایمن ایجاد نمایید.
  • برای کودکتان شعر بخوانید.
  • در مقابل کارهایی که فرزندتان انجام می دهد واکنش های آشکاری نشان دهید.
  • به کودک خود ابراز علاقه و شادی نمایید.
درمان فل بل در کودکان

درمان فلج بل در کودکان

فلج بل

نخستین قدم در ارزیابی توسط فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان باید انجام گیرد گرفتن تاریخچه از بیمار است،  وجود بیماری های قبلی یا همزمان با فلج بل باید بررسی گردد ، بررسی حرکات صورت مرحله مهم بعدی است که باید جز به جز صورت گیرد.

برای درمان فلج بل در کودکان ابتدا باید آن را تشخیص دارد. تشخیص فلج بل یک تشخیص حدسی است به این دلیل که هنگام ارزیابی سایر عواملی که ممکن است بیماری را به فلج عضلات صورت مبتلا کند رد می کند ، در صورتی که که هیچ حدس دیگری تایید نشود فلج از نوع بل است، بیشترین حدس که هنگام ابتلا به این بیماری وجود دارد سکته مغزی است. نخستین تفاوت علائم در این است که در سکته مغزی علاوه بر صورت حرکات دست و پا هم از بین می رود، گاهی هم ممکن است حرکت دست و پا عادی باشد ولی به شکل کاهش حس و یا ضعف در دست و پا بروز کند، در سکته مغزی بیمار نیمه بالایی صورت را می تواند کنترل کند و بر روی پیشانی چین بیندازد.

بیماری دیگری که باید از فلج بل افتراق داده شود عفونت عصب صورتی با ویروس هرپس زوستر است، تفاوت اصلی بین این دو بیماری وجود جوش ها و لکه ریز بر روی گوش خارجی و گاهی اختلال شنوایی است که البته این در همه مبتلایان به این ویروس وجود ندارد، فعال شدن مجدد هر پس زوستر منجر به ایجاد فلج صورت با الگوی فلج بل می شود که سندروم رامسی هانت نوع دوم نامیده می شود. علائم همراه این عارضه ناشنوایی، سرگیجه و درد که در گوش احساس می شود، وجود تاول در صورت و یا در گوش از نشانه های دیگر رامسی هانت نوع دوم است.

درمان فلج بل در کودکان

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان فلج بل در کودکان

بیماری بعدی لایم که میتواند می تواند علائم فلج نیمه صورت را ایجاد کند ، این بیماری در اثر گزش نوعی کنه منتقل می شود و همراه علائم دیگری مثل تب، خستگی، سر درد و خارش پوستی باشد.

برای تشخیص های افتراقی روش هایی مثل MRI ، CT SCAN ، الکترو میوگرافی، آزمایش خون و سایر آزمایش های ضروری مفید است، داروهای استروئیدی مثل پردنیزون برای درمان موثرند، در سه روز نخست شروع زود هنگام آن ها اثرات بیشتری به همراه دارد و شانس بازگشت را ۱۴% افزایش می دهد، با وجود اینکه در بررسی ها و تحقیقات مختلف نتایج یکسانی از اثر گذاری داروهای ضد ویروس مثل آسیکلوویر به دست نیامده با این حال یکی از داروهای پیشنهادی برای درمان فلج بل هستند، اعتقاد به ارتباط بین فلج بل و ویروس واریسلازوستر و ویروس های گروه هرپس علت تجویز این گونه داروها است. داروهای تجویزی ضد ویروس برای درمان فلج بل در کودکان علاوه بر آسیکلوویر شامل والترکس و زوویراکس هستند، برای جلوگیری از خشک شدن سطح چشم هم متیل سلولز موثر است.

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان اتیسم کودکان

بیماری اتیسم کودکان

بیماری اتیسم نوعی از اختلالات عصبی و رشدی است که با ضعف در روابط اجتماعی و رفتار و علائق محدود و تکراری شناخته می شود که تاکنون علت دقیق این بیماری مشخص نشده است ، ولی خانواده ها میتوانند با شناسایی زود هنگام بیماری اتیسم کمک های قابل توجهی برای کودکان داشته باشند ، این شناسایی هم میتواند از پیشرفت و تشدید بیماری پیشگیری کند و هم اینکه به کم کردن رفتارهای پرخاشگری و همچنین افزایش مهارت اجتماعی کمک کند ، این کودکان باید در مجموعه ای که شامل پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان ، روانپزشک ، روانشناس ، کار درمان جسمی و ذهنی است مورد ارزیابی قرار بگیرند .

در این مجموعه پس از بررسی که بر روی کودکان انجام میشود راه های درمان اتیسم کودکان با توجه به میزان پیشرفت بیماری و علائم بالینی در کودکان مشخص می گردد و راهکار های درمان ارائه می گردد .

درمان اتیسم کودکان

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

درمان اتیسم کودکان

تلاش های  مجزا متشکل از ۳ مولفه زیر است :

  1. یک محرک افتراقی در غالب یک دستور العمل توسط درمانگر به کودک ارائه می شود
  • یک دستور العمل مفید به گونه ای است که تمام محرک افتراقی باید واضح و منسجم و به دور از اطلاعات نامربوط باشد و در نهایت با صدای کمی بلندتر از صدای عادی بیان شود
  1. یک پاسخ از سوی کودک یا یک کمک از سوی درمانگر
  • وقتی که درمانگر برای درمان اتیسم کودکان ابتدا شروع به آموزش یک تکلیف جدید می کند باید بلافاصله بعد از محرک افتراقی کمک را ارائه دهد در حقیقت این کمک برای حصول اطمینان از درست پاسخ دادن کودک است این کار به کودک یاد می دهد که چگونه پاسخ دهد و هر زمان که درمانگر مطمئن نیست که آیا کودک توانایی پاسخ دادن صحیح به صورت مستقل را دارد یا نه باید فورا به کودک کمک کند ، گام بعدی حذف تدریجی این کمک است ، این گام زمانی رخ می دهد که درمانگر باور دارد مهارت مورد آموزش به خوبی یاد گرفته شده و همچنین زمانی که درمانگر مطمئن شده کمک دیگری مورد نیاز نیست.
  1. پاداش یا تصحیح در صورت لزوم از طرف درمانگر

هنگامی که یک محرک افتراقی ارائه می شود کودک به یکی از دو روش پاسخ می دهد ، یا پاسخ صحیح می دهد و پاداش دریافت می کند یا پاسخ نادرست می دهد و روش صحیح به کودک ارائه می شود ، دومین اصل پاداش دادن این است که باید مشتاقانه و جذاب باشد این امر باعث می شود که کودک از پاداش بیشتر لذت خواهد برد و منجر به یاد گیری بهتر می شود ، و در نهایت اینکه پاداش باید متنوع باشد اگر دائما از پاداش یکسان استفاده شود اثر بخشی خود را از دست میدهد.